خداحافظ عرفان3
سلام
بازم اومدم.نمی تونم حسم رو از خوندنه کامنتهات بنویسم.فقط اینو باید بگم که داری منو سردرگم میکنی.یعنی داری یجور دودلیه بدی رو می ندازی تو دلم!!!!!!! اینکاررو باهام نکن خواهش میکنم.من طاقته یه ضربه ی دیگه روندارم.نمی تونم دوباره بشکنم اینو بفهم.فقط همین.
تا بعد.
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
صدای مامان رو می شنوم که فکر میکنه خوابم برده؛بهش میگم بیدارم و خودم نیم ساعت دیگه پامیشم.
فقط نیم ساعت وقت دارم برات بنویسم و باهات حرف بزنم!!!
از دیشب که از خونتون اومدیم فقط این شعر تویه ذهنم.مخصوصا" با علاقه ای که عرفان به این شعر داشت،مدام با صدای خودش تویه گوشم زمزمه میشه.
حالا دیگه تو رو داشتن خیاله_ دا اسیره آرزوهایه محاله_ غبار پشت شیشه میگه رفتی_ اما دلم هنوز باور نداره
حالا راه تو دوره؛ دله من چه صبوره؛کاش که بودی و میدی؛ زندگیم چه سوت و کوره
آسمون از غمه دوریت_ حالا روزو شب میباره_ دیگه تو ذهنه خیابون_ منو تنها جا میذاره
خاطره مثله یه پیچک_ می پیچه رو تنه خستم_ دیگه حرفی که ندارم_ دل به خلوت تو بستم؛ دل به خلوت تو بستم
یادته همیشه با اون صدایه شیرینش این شعر رو تو جمع می خوند و ما همیشه اذیتش میکردیم که حالا مگه کی تو ول کرده رفته که تو اینقدر با سوز می خونی؟!!!
دلم گرفته و تنگه. جوریه که انگار تو یه شهر غریب تک وتنها گیر افتادم و راه به هیچ جا هم ندارم!!!
جوری شدم که انگار توی خونمون و تو اتاق خودم و روی تختم؛تختی که همیشه امن ترین جای دنیا و این خونه برام بوده احساس غریبی میکنم!!!1
روزی رو که مادر بزرگم فوت کرده بود یادته؟؟وقتی روز تشییع جنازه و سر خاک اونطوری از گریه درمونده شدم و به هق هق افتادم؛تو جلوی چشمای حیرتزده ی همه سرمو تو سینت گرفتی و زیر گوشم زمزمه کردی که آروم باش،من اینجام پیشتم از چی می ترسی و من یهو چقدر آروم شدم؟؟!!!!!
همیشه دردها و عذابها و غصه هام با تسکینهای تو همراه بوده و از وقتی خودم رو شناختم هروقت از چیزی ناراحت بودم یا چیزی اذیتم میکرد و کسی باعث عصبانیتم میشد این تو بودی که با حرفات آرومم میکردی و الآن تو این مصیبت که تو نمی تونی مرهم دله من باشی من تازه می فهمم چقدر حرفا و کارات ئر آروم شدنم موثر بودند.
تازه می فهمم که دردها در پسه تسکینها آروم میشن و چقدر موثره که تسکین دهنده یکی از عزیزانت باشه.
شایدواسه همینه که رنج و عذابه ازدست دادنه عرفان اینقدرتلخ و کشنده ترازهمه ی
رنجها و از دست دادنها جلوه گر میشه!!!
دستام از فرط نوشتن خستن و چشمام از شدت گریه ی بی امانی که از شب تا حالا امانم رو بریده سوزش عجیبی داره!!!
ساعت داره به سرعت سپری میشه و من هنوز حس میکنم که خیلی حرف برای گفتن به تو دارم تا بزنم.
ظاهرا" 15 صفحه نوشتم اما انگار هنوز هیچی نگفتم و هنوز شروع نکردم!!!!!!!
باور کن منم داغونم.نمیگم به اندازه ی تو؛ اما منم داغونم؛
از طرفی غم از دست دادنه کسی که برام مثله برادر بود و من از بچگی باهاش بزرگ شده بودم داغونم میکنم و از یک طرف غم تو که میبینم داری ذره ذره داغون میشی و
برای آرامش بخشیدن به خانواده ات حتی لب از هم باز نمیکنی و من اینجام؛ نزدیک تو و هیچ کاری از دستم برنمیاد تا برای اروم شدن و تسلای دله تو انجام بدم و حتی اگه بتونم چیزی بگم هم تو دوست نداری بشنوی!!!چون ظاهرا" ترجیح میدی در تنهایی مشکلت رو حل کنی!!!!
عجیبه از سر شب تا حالا هرکاری میکنم خوابم ببره نمیشه!!!خودم هم باورم نمیشه صبح شده و باید برم مدرسه حتی بدون اینکه برای 10 دقیقهخوابیده باشم!!!!!!!!
از اون عجیب تر اینه که چشمام نه قرمز شده و نه ورم کرده!!!!!با اون همه گریه واقعا" عجیبه نه؟؟؟؟!!!!!
وقتی یادم میاد اونجوری بی صدا اشک می ریختی و سعس میکردی صورتت رو از مامانت پنهون کنی که اون بیشتر از این عذاب نکشه دلم از غصه تیر میکشه!!!جگرم آتیش میگیره!!!!!
داغونم.....باور کن داغونم!!!!
نه از غم عرفان که از غصه ها و غم های تو داغونم!!!!
غم تو داره داغونم میکنه!!!
دلم می خواست الآن اینجا بودی تا سرم رو روی شونه هات بذارم و اونقدر زار بزنم و هق هق کنم و از غصه هام بگم و پیشت گله کنم تا آروم شم؛ اما حیف که نمیشه!!!
این بار غصه هام فقط به خاطره توئه و اون کسی که قراره ازش گله بکنم تویی و این اصلا" امکان نداره که از کسی پیشه خودش گله کنم!!!!!درسته؟؟؟؟
یعنی میشه همش یه کابوس باشه؟؟؟!!!!!!
ای کاش وقتی فردا به این موضوع فکر میکنم به فکرام بخندم و به خاطر کابوس وحشتناکی که دیدم از خدا سپاسگذارم باشم که حقیقت نداره!!!!!!!
دیگه باید برم.ساعت 10 دقیقه به 7 مونده و من باید برم لباس بپوشم!!!!!!
همه ی این حرفا رو زدم که بدونی چقدر دوستت دارم و غمت درست مثله غم خودم غذابم میده!!
اینا رو گفتم تا بدونی اگرچه ازم خواستی تا تنهات بذارم و منم ظاهرا" پذیرفتم اما تمام هوش و حواسم پیش توئه و بدون که من پا به پای تو دارم اینجا اشک میریزم و شاید هم بیشتر از تو چون غصه ی من 2تاست!!!بهت که گفتم چرا؟؟!!!!
می دونم 2ساعت دیگه زمان سخت و عذاب آوری خواهد بود؛ برای تو و برای همه؛
من اون موقع مدرسه هستم اما مطمئن باش که دلم و روحم پیش شماست و از ته دل برای اون عزیز از دست رفته ام گریه میکنم.حتی شده از دور!!!
باید بهم قول بدی از طرف من هم ازش خداحافظی میکنی و صورتش رو می بوسی؛
به هر حال اون عزیزترین هم بازیه دوران کودکی و نوجوانیه من بود و از همه مهمتر اون یکی از عزیزانه عزیزترین کسم بود.درست نمیگم؟؟؟؟
باید برم واقعا" دیرم شده!!!
هرچند تمام حواس و هوش و دلم پیش شما و به ویژه پیشه توئه!!!
حرف برای نوشتن زیاد دارم اما وقتم واقعا" کمه!!
فقط می تونم دعا کنم خدا بهت و بهتون صبر بده؛
و از طرفی هم باید دعا کنم که امروز کمی اروم تر شده باشی و وقتی به تلفنم جواب میدی کمی ملایمتر باشی!!!!
خدا خودش کمکمون میکنه؛ من میدونم.
خدایا کمکم کن تا کمکش کنم!!!!
کسی که هنوز دوستت داره و عاشقونه
به خاطره غصه هات غصه می خوره
و پا به پات اشک میریزه
امیتیس
10/2/1384
6:53 صبح شنبه
دیگه ادامه نداره.............اما من هنوز منتظره حضورت هستم.باشه؟؟؟
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
آهای خوشگل عاشق؛ آهای عمر دقایق
آهای وصله به موهای؛ توسنجاق شقایق
آهای ای گل شب بو؛آهای گله هیاهو
آهای طعنه زده؛چشم تو به چشمایه آهو
دلم ناله ی عاشق
آهای بنفشه ی تر
نکن غنچه ی نشکفته ی
قلبم رو تو پرپر
من که دل به تو دادم
چرا بردی زیادم؟؟
بگو با منه عاشق
چرا برات زیادم؟؟؟
آهای صدای گیتار
آهای قلب رو دیوار
اگه دست تویه دستام نذاری
خدانگهدار
خدانگهدار
دلت یاس پر احساسه و ای مریم نازم
تا اون روزی که نبضم بزنه ترانه سازم
برات ترانه سازم؛ تو آهنگی و سازم
بیا برات می خوام از این صدا قفس بسازم
آهای خوشگل عاشق؛ آهای عمر دقایق
آهای وصله به موهای؛ توسنجاق شقایق
آهای ای گل شب بو؛آهای گله هیاهو
آهای طعنه زده؛چشم تو به چشمایه آهو
دلم لاله ی عاشق
آهای بنفشه ی تر
نکن غنچه ی نشکفته ی
قلبم رو تو پرپر
من که دل به تو دادم
چرا بردی زیادم؟؟
بگو با منه عاشق
چرا برات زیادم؟؟؟
آهای صدای گیتار
آهای قلب رو دیوار
اگه دست تویه دستام نذاری
خدانگهدار
خدانگهدار