بازم منم همون دیوونه ی همیشگی........

سلام

اومدم.درست بعد از  36روز.مطمئنا" همه می دونین که چرا نبودم تو این مدت. راستش خیلی هم خوندم اما آخرش هم امتحانی که دادم زیاد خوب از کار در نیومد.

اوله همین پست می خوام از همتون تشکر کنم که تو این مدت غیبته من هم  تنهام نذاشتین و بیشتر از همه هم باید از گلاره ی عزیزم و آقا حامد گل تشکر کنم که با off های مداومشون بهم روحیه دادن.پس همینجا میگم گلاره جونم خیلی خیلی ازت ممنونم و همینطور شما حامد جان.

بعد از اونم راستش بچه ها می خوام آدرس وبلاگم رو عوض کنم .مسلما" همتون هم دلیلش رو می دونین چرا.اما هرچی فکر میکنم نمیتونم یه موضوع خوب واسه آپ کردنهام پیدا کنم.اولش تصمیم گرفتم به پیشنهاد عزیزترین دوستی که در تمام دوران زندگیم داشتم(چکامه جونم)در مورد اتفاقات روزمره ی زندگیم بنویسم اما بعد فکر کردم شاید حوصله ی شما سر بره. واسه همین در نهایت به این نتیجه رسیدم که وقتی من دارم برایه شما می نویسم پس باید موضوعاته من چیزی باشه که شما خوشتون بیاد.بنابراین بهترین راه اینه که از خودتون کمک بخوام.پس شما لطف کنین و هرکدوم نظرتون رو برام تو کامنت بذارین تا من در نهایت بتونم موضوعی رو انتخاب کنم که مورد تایید همتون باشه.

خوب بچه ها موضوع امروزم در مورد کنکوره.

مسلما" تمام کسایی که کنکور دادن می دونن آدم تا نره سره جلسه نشینه چقدر  اضطراب داره و مسلما" بازم همه می دونن که هرچقدر هم خونده باشی بازم سوالهایی هست که بلد نباشی.

منم مثله همه.از 2روز قبل امتحان حتی نمی تونستم غذا بخورم. اونقدر مضطرب بودم که حتی روزه امتحان روپوشم رو برعکس پوشیدم.اما از اون بدتر زمانی بود که سر جلسه نشستم و جواب هیچ کدوم از سوالها یادم نمی اومد.باورتون نمیشه اما تا 10 دقیقه نمی تونستم اصلا" تمرکز کنم رو سوالها.مغزم کاملا" قفل کرده بود. بالاخره بعد از 10 دقیقه تازه تازه سوالها داشت برام آشنا میشد که وقت تموم شد و من حتی نتونستم سوالهای عربی رو درست و حسابی بخونم.

حسه بعد از امتحان هم باز خیلی بد بود.تصور اینکه بعد از 1سال زحمت نتیجه اش اینقدر بد از کار در اومده بدجور آدمو خرد میکنه.راستش روز اول خیلی حرص خوردم. نمی تونستم با خودم کنار بیام که اینقدر بد امتحان داده باشم.اما بالاخره بابام چیزی گفت که آرومم کرد.پدرم بهم گفت:امیتیس چرا داری دیوونه میشی؟؟تو تلاشت رو به اندازه ی خودت کردی و ما هم دیدیم که چقدر زحمت کشیدی.حالا دیگه همه چیز دسته خداست.اگه خدا بخواد که امسال قبول میشی و اگرم نشدی که باز خواسته خدا بوده و تو نباید ناامید بشی بلکه باید دوباره از نو شروع کنی و بخونی واسه سال بعدت.پس بهتره از الآن نشینی غصه بخوری و تموم تابستونت رو خراب کنی.

خلاصه این شد که الآن یکم آروم شدم.

 به هر حال احتمالا" باز باید از مهر بخونم برایه کنکور.اما از همین جا دعا میکنم هم مجتبی عزیز و هم قصیده ی عزیزش که حالا می دونم واسه من خیلی خیلی عزیزه و دوست داشتنی() تویه کنکورشون موفق بشن چون من خودم به شخصه شاهد بودم که قصیده خانم چقدر زحمت کشیده و واقعا" حقشه که بخواد نتیجه ی دلخواهش رو بگیره.البته امیدوارم تمام عزیزانی که زحوت کشیدن به بهترین نوع نتیجه بگیرن و از خدا می خوام در کناره اونها منو هم نا اماید نکنه.

خوب بچه ها می دونم پسته این دفعه ی من خیلی چرت و پرت شده اما خدایی هرچی فکر کردم چیزه دیگه ای به ذهنم نرسید که در موردش بنویسم.اما قول میدم انشاءالله از  دفعه های بعد بهتر بنویسم.

امروز19 تیره.من تا30 تیر منتظر کامنتهاتون هستم.هر موضوعی که فکر میکنین می تونه براتون و برایه بقیه جالب باشه و از طرفی هم من می تونم از پس آپ کردنش بر بیام برام تو کامنت بذارین.مشتاقانه منتظر کامنتهاتون هستم.

شعر پایین هم تقدیم به کسی که یه زمانی برام عزیزترین بود.اما طرز تفکرش باعث شد که برایه همیشه فراموشش کنم.

تا بعد در پناه حق.

 

 

فکر میکنی کی هستی؟؟

یه تار مو بیخه ریش!!!

تحفه که نیستی والا

برگه ی سبز درویش!!!

                                                     فکر میکنی کی ام من؟؟

                                                     کودن و خیلی ساده!!!

                                                     یه ناز کشه حسابی

                                                     با کمترین اراده!!!

همه رو زدی نداری؛نه مساوی نه یک باخت!!

اوس کریم آخره عمر،مارو گیره کی انداخت!!

 

                                   ایندفعه رو کور خوندی،بری بخندی آسون!!

                                   دزدیدی دل رو اما بازم زدی به کاهدون!!

                              آره بازم زدی به کاهدون!!!

 

تو رو به خبر ما رو سلامت

                حیفه اون همه رفاقت    

                        از تو کم نمیشه عمری

                                 واسه این دله بی طاقت

                                      آشه تو دهن سوزم نیست

                                                     خوردم به حده کافی

                                                            پز چی میدی هنوزم

                                                                 آسمون ریسموون میبافی

 حالا حیا نداره چشمات

                این پسره دیوونست

                          این همه دل تو دنیاست

                                       اون دنباله ویروونست

                                               خوب جایی پیدا کردی

                                                        دله منو کردی داغوون

                                                                      دزدیدی دل رو اما

                                                                               بازم زدی با کاهدوون

 

سر بذارم بیابوون

شده برم بمیرم

ایندفعه راستی راستی

دل از تو پس میگیرم

                                                        گنده تر از تو هست

                                                        تو نوبته عزیزم

                                                       منتظره اشاره،میگه

                                                       هستی به پات میریزم

حالا فکر میکنی کی ام من؟
کودن و خیلی ساده!!
یه ناز کشه حسابی

با کمترین اراده!!

                                                        چه لحظه ها که با تو

                                                        بود این دله بیچاره

                                                       تویی که نداشتی تویه

                                                       هفت آسمون ستاره!!!

 

تو رو به خبر ما رو سلامت

                حیفه اون همه رفاقت    

                        از تو کم نمیشه عمری

                                 واسه این دله بی طاقت

                                      آشه تو دهن سوزم نیست

                                                     خوردم به حده کافی

                                                            پز چی میدی هنوزم

                                                                 آسمون ریسموون میبافی

 حالا حیا نداره چشمات

                این پسره دیوونست

                          این همه دل تو دنیاست

                                       اون دنباله ویروونست

                                               خوب جایی پیدا کردی

                                                        دله منو کردی داغوون

                                                                      دزدیدی دل رو اما

                                                                               بازم زدی با کاهدوون

 

 

    

 

 

سلام.شرمندم.اما بازم اومدم............

می خواستم دیگه آپ نکنم.می خواستم برای همیشه برم بلکه یکم دلم آروم شه. اما..........

راستش تو این مدت که نبودم خیلی فکر کردم.

به همه چیز فکر کردم.از روز اول آشناییمون.از اینکه چطور قبول کردم که باهات دوست باشم.از اینکه تو این 5سال چقدر خاطرات تلخ و شیرین باهات دارم و........آخرسر هم به اینکه چطور و سر چه موضوع بچه گانه و در واقع احمقانه ای کار رو به لجبازی کشوندیم و در نهایت همه چیز بینمون تموم شد.

همه چیز برام جالب و عجیب بود.اما عجیب تر از اون نتایجی بود که من از این فکر کردن ها به دست آوردم.

خودت می دونی که چقدر دوستت داشتم.میگم داشتم چون حالا دیگه...............

راستش با تمام عذابی که رفتنت برام داشت الآن خیلی آروم و خوشحالم.می دونی تو عشق رو نشناختی و به اشتباه فکر می کردی که عاشقی!!!!!!!!!!!

نمی خوام دلیل اصلیه رفتنت رو اینجا بازگو کنم.چون با تمام کارات به خاطر روزهای خوبی که باهات داشتم هنوز دلم نمی خواد آبروت رو ببرم.

می دونی؛ من خیلی خوشحالم که همه چیز همینجا تموم شد.قبل از اینکه باهات زیر یه سقف بیام ودیگه هیچ کاری نتونم برای رهایی خودم انجام بدم.مسلما" اگه این رابطه به ازدواج ختم میشد بعد از اینکه برای هم عادی میشدیم و عطش وصال فروکش میکرد؛ زندگی روی واقعیه خودش رو بهمون نشون میداد و مسلما" اون کسی که بیشتر میباخت من بودم.چون من احساسم رو با تمام صداقت وسط گذاشتم، پس ضربه ی بزرگتر از آنه من بود.

تو با حرفی که توی اون نامه که روز آخر بهم دادی زده بودی ثابت کردی که عاشقی رو بلد نیستی و کسی که با 28 سال سن هنوز عشق رو نمیشناسه اما ادعای عاشقی داره مطمئنا" نمی تونه آدم قابل اعتمادی باشه.

اومدم بهت بگم که من دیگه بهت حتی فکرم نمیکنم.چون حالا دیگه مطمئنم اونی که باخت تو بودی نه من!!!!!!!

و اونی که برد من بودم؛ چون تو بدون هیچ عشقی منو می خواستی فقط برای داشتنه یک همسر و این برای آدمی مثله من که دارم در قرن 21 زندگی مینکم نه زمان حرمسرا چیزیه که قابله هضم که نیست هیچ؛ حتی قابل تصور هم نیست.

می خوام بدونی دیگه ازت هیچ ناراحتیی به دل ندارم.دیگه ازت دلخور نیستم بلکه خیلی هم ازت ممنونم که اینقدر زود خوده واقعیت رو بهم نشون دادی.

نمی خوام فکر کنی من آدم نمک نشناسی هستم.اما اگه جایه من بودی مسلما" رفتارت بدتر از این بود.

دیگه به خدا میسپارمت.برای همیشه.

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

بچه ها سلام.کاره منم خیلی خنده دار شده.هی میرم و خداحافظی میکنم و دوباره بعد از چند مدت دلم اونقدر برای اینجا تنگ میشه که نمی تونم نیام.به هر حال باز اومدم و بازم می خوام بنویسم و باز از همه ی شما دوستای خوبم خواهش میکنم که مثله گذشته در کنارم باشین و دست از حمایتتون برندارین.بازم می نویسم اما یه مدت می خوام برم مرخصی.راستش این غول بزرگی که در پیش دارم خیلی تمرکز و دقت و در واقع قدرت می خواد تا شاخش شکسته بشه و من می خوام با تمام توانم شاخش رو به بهترین نحو بشکنم تا به همه و از همه مهمتر به خودم ثابت کنم که زندگی در جریانه و من اگه بخوام هنوز هم می تونم به بهترینها دست پیدا کنم و فقط کافیه بخوام.پس میام.اما درست بعد از کنکورم.قول میدم درست تو همون روز آپ کنم. فقط برام دعا کنین که موفق بشم.دوستتون دارم خیلی زیادو از دور دسته همتون رو می بوسم.تا بعد بابای.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 

حیف عمری که هدر شد                                       حیف روزایی که سر شد

حیف عمری که هدر شد                                       حیف روزایی که سر شد

 

 

حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم

حیف غصه ای که خوردم؛چون ازت خبر نداشتم

 

                                          حیف شبها که نشستم با خیالت زیره مهتاب  

                                          حیف وقتی که تلف شد واسه دیدنه تو خواب

 

حیف باوفایی من؛ حیف عشق و اعتمادم

حیف اون دسته گلی که تویه پاییز به تو دادم

 

                                        حیف فرصتهای رفتم؛ حیف عمرم و دقیقه ام

                                        حیف هرچی به تو گفتم؛راست راستی حیف سلیقم

 

 

حیف عمری که هدر شد                                       حیف روزایی که سر شد

حیف عمری که هدر شد                                       حیف روزایی که سر شد

 

 

حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت.........حیف اعتمادم حیفه واژه.....

 

 

حیف اشکایی که ریختم واسه تو دمه سپیده

حیف احساسه طلایی،حیف این عشق و عقیده

 

                                         حیف شادی تویه روزی که میگن تولدت بود

                                        حیف عاشقی که گفتی اولش کاره خودت بود

 

حیف جمعه های دلگیر ،حیف شنبه های رنگی

حیف اون روز که نوشتم چشمای به این قشنگی

 

                                       حیف فکرایی که کردم واسه جستنه بهونه

                                      حیف عشقی که کسی نیست حالا قدرشو بدونه

 

 

حیف عمری که هدر شد                                       حیف روزایی که سر شد

حیف عمری که هدر شد                                       حیف روزایی که سر شد

 

 

 

 

 

 

 

 

سلام

ببخش عزیزم که یه مدت کم میام.راستش دلم راضی نمیشه اینجا بنویسم و برای تو ننویسم!!!!

هرچی سعی میکنم که یکم کمرنگ شی نمیشه!!!در واقع من نبودت رو کاملا" قبول کردم اما نمی دونم چرا نمیشه فراموشت کرد!!!نمی دونم چرا نمی تونم یک لحظه از خیالت بیام بیرون.واسه همین دیگه نمی خوام بنویسم.یعنی نمی تونم بنویسم. همش سعی میکردم به خودم به قبولونم که می تونم بازم عاشقونه برات بنویسم بدونه اینکه ماله من باشی اما حالا.............

ازت ممنونم برای اینکه 5سال با من بودی!!!
ازت ممنونم که تو این 5سال خاطرات خوبی برام درست کردی!!!!

ازت ممنونم که همیشه بهم کمک کردی!!!!!!!!!

ازت ممنونم که همیشه بهم قوت قلب میدادی!!!!!!!!!

ازت ممنونم که هیچ وقت باعث اذیتم نشدی!!!!!!!!

ازت ممنونم که اولین خاطره ی دوستیمو جوری رقم زدی که هیچ وقت از یادم نره!!!

ازت ممنونم که منو که یه بچه بودم به عقل رسی رسوندی!!!!

ازت ممنونم که زمانی منو ترک کردی که عقلم اونقدر میرسه که بفهمم اینا بازیه روزگاره!!!!!!!

و..............................................

اما دیگه می خوام برم.می خوام برم دنبال زندگیه خودم.می خوام برم چون می دونم نوشتنه من اینجا هیچ فایده ای نداره جز اینکه باعث تجدید خاطراتی میشه که من دارم با تمام توان سعی میکنم فراموششون کنم.

میرم چون موندنم اینجا فقط باعث میشه از نظر اعصاب تحلیل برم.

به قول یکی از دوستام(حسین)این ماجرا هرچند تلخ باشه واقعیته و واقعیت رو همیشه باید باور کرد هرچند سخت و طاقت فرسا باشه.

منم به این حرفش ایمان دارم و می دونم که خدا هم بهم کمک میکنه تا بتونم راحت تر با این موضوع کنار بیام.

 

بعد از اونم صحبتم با بچه های هم لینکمه......دوستای گلم خیلی ممنونم که تو این مدت با من و در کنار من بودید و منو تنها نذاشتین و با حرفاتون باعثه قوت قلبم بودید. من میرم چون موندنم دیگه فایده ای نداره.میرم چون اگه نرم خیلی اذیت میشم اما همیشه بهتون سر میزنم.اینو قول میدم این کمترین کاریه که می تونم برای جبران دوستیهاتون انجام بدم.خیلی دوستتون دارم و هیچ وقت فراموشتون نمیکنم.

ID  ام رو هم میذارم تا هر کس دوست داشت برام off بذاره چون اونهارو چک میکنم فقط لطفا" قبلش اسمتون رو بنویسید تا من بشناسمتون

 (emitis_h_s_h2004@yahoo.com)                           

مواظب خودتون باشد.

 

 

 

دیر گاهی است که من

 

         می نشینم هر شب

                                             بر لب پنجره ی کاغذی شهر خیال

 

به تماشای شکوفا شدن

 

       غنچه ی یاس

                              که اگر توده ی خاک

زنگ هایش

                                بتکاند ز تن

 

و فلزهای سیاه

                             زردی خود بسپارند به رود

نرم نرمک

                            گل یاس

                                           شعر بیداری را

به خروش خورشید

                                     در پس خواب زمستانی خود سر بدهد.

دیر گاهی است

                                که هرشب تا صبح

 

                        خواب بیداری شب های سیاه

سخت می آزارد

                          رویش شعر زمستانی من

کیست آنکس که کیلید شب را

می فشارد هر روز

                          در پس روزنه ی بیداری؟؟؟؟؟؟

 

 

(شعر برداشته شده از ماهنامه ی سینما تئاتر _ سروده ی آقای حسین فرحی بود)

 

خداحافظ بچه ها

سلام بچه ها.بازم اومدم.بازم منم همون...........

از همتون مذرت می خوام که یه مدت نبودم و نشد به همتون درست و حسابی سر بزنم.اما قول میدم که از این به بعد دختر خوبی باشم و جبران کنم باشه؟؟؟؟

چند وقت پیش تو وبلاگ سکوت  عشق عزیز یه پستی بود که از بچه های هم لینکش گفته بود من خیلی خوشم اومده بود همون روز به خودم قول دادم که منم یه بار اینکارو میکنم!!!!!!

حالا می خوام اینکارو بکنم؛اما قبلش بگم که ترتیب نوشتنه اسم شما عزیزان هیچ ربطی به علاقه ی من نسبت به شما نداره.من همتون رو به یه اندازه دوست دارم و همتون رو عاشقونه می پرستم.

**اول از همه مجتبی عزیزم با گیتار شکستش که همیشه بهم لطف داره و منو شرمنده می کنه مخصوصا" با این پست آخریش که منو حسابی خجالتزده کرده

**بعد از آقا حامد گل با  وبلاگ من تو که اونم همیشه منو مورد حمایتهاش قرار داده و من همیشه ازش ممنون بوده و هستم

**بعد خانمی عزیزم با وبلاگ تا ابد عاشقت هستم که از اونم خیلی ممنونم و خوشحالم که اونو در کنارم دارم

**بهاره قشنگم با مادرش که من بی نهایت دوستش دارم و آروم شدنم رو تا حد زیادی مدیونه صحبت های او عزیز هستم و خدارو شاکرم دوست خوبی مثله بهاره بهم داده

**الهه عزیزم با داداش گلش سینا که البته من بیشتر با الهه جونم در ارتباطم و همینجا ازش ممنونم که منو تنها نمی ذاره

 **ریحانه گلم با امانت عشقش که اونم بی اندازه بهم لطف داره و منو همیشه شرمنده ی خودش میکنه

**مانی عزیز با رویای زندگی و گلاره خانم گل با معشوق من که تازه با هم آشنا شدیم و خیلی هم به من لطف دارن.

**  s@|/|@|z love_SIKC  عزیز با سکوت شبانه که با اون هم به تازگی آشنا شدم

**و در آخر سکوت عشق با کتاب سرنوشتش که این ایده از اون بود و من برای این آخر از همه نوشتمش که ازش یه تشکر ویژه کنم.

 

بازم میگم همتون رو خیلی دوست دارم و بی نهایت ازتون ممنونم که منو تنها نمیذارین.دستتون رو از دور می بوسم و چند تا شعر میذارم تا پست بعدی

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی

آره؛بازم منم همون دیوونه ی همیشگی

 

        فدای مهربونیات،چه میکنی با سرنوشت؟؟

       دلم برت تنگ شده بود،این نامه رو واست نوشت

 

                       حاله منو اگه بخوای رنگ گلای قالیه

                       جای نگات بدجوری تو صحن چشمام خالیه

 

                                   ابرا همه پیشه منن،اینجا هوا پر از غمه

                                   از غصه هام هرچی بگم،جونه خودت بازم کمه

 

                                              دیشب دلم گرفته بود؛رفتم کناره آسمون

                                              فریاد زدم یا تو بیا،یا منو پیشت برسون

 

سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی

                             آره؛ بازم منم همون دیوونه ی همیشگی

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

وای باران.........باران

          شیشه ی پنجره را باران شست

                    

از دله من اما؛

        چه کسی نقشه تو را خواهد شست؟؟؟

تو به اندازه ی تنهایی من

                                   خوشبختی

من به اندازه ی زیبایی تو

                                    غمگینم

چه امید عبثی!!!
من چه دارم که تورا درخور؟؟

                                     هیچ  

من چه دارم سزاوار تو؟؟؟
                                     هیچ

تو همه هستی من........هستی من

تو همه زندگی من هستی

تو چه کم داری؟؟؟
                                   هیچ

 

 وای باران.........باران

          شیشه ی پنجره را باران شست

                    

از دله من اما؛

        چه کسی نقشه تو را خواهد شست؟؟؟

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 ما چون دو دریچه روبروی هم

  آگاه زهر بگو مگوی هم                                                               

  هر روز سلام و پرسش و خنده

  هر روز قرار روز آینده

 

                                          اکنون دل من شکسته و خسته ست                                                                                            

                                          زیرا یکی از دریچه ها بسته ست

                                          نه مهر فسون؛ نه ماه جادو کرد

                                           نفرین به سفر که هرچه کرداوکرد

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

به دیدارم بیا هر شب،

در این تنهایی تنها و تاریک خدا مانند،
دلم تنگ است.

بیا ای روشن،روشن تر از لبخند.

شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهیها.

دلم تنگ  است.

بیا بنگر، چه غمگین و غریبانه،

در این ایوان سرپوشیده، وین تالاب مالامال

دلی خوش کرده ام با این پرستوها و ماهیها.

واین نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی.

بیا، ای هم گناه من در این برزخ.

بهشتم نیز و هم دوزخ.

به دیدارم بیا، ای هم گناه،ای مهربان با من،

که اینان زود می پوشند رو در خوابهای بی گناهیها.

و من می مانم و بیداد بی خوابی.

 

 

در این ایوان سرپوشیده ی متروک،
شب افتاده ست در تالاب من دیری ست،

که در خوابند آن نیلوفرآبی و و ماهیها، پرستوها.

بیا امشب که بس تاریک و تنهایم.

بیا ای روشنی، اما بپوشان روی،

که می ترسم ترا خورشید پندارند.

و می ترسم همه از خواب برخیزند.

و می ترسم که چشم از خواب بر دارند.

نمی خواهم ببیند هیچ کس مارا.

نمی خواهم بداند هیچ کس مارا.

و نیلوفر که سر بر میکشد از آب؛

پرستوها که با پرواز و با آواز،

و ماهیها که با آن رقص غوغایی؛

نمی خواهم بفهمانند بیدارند.

 

                                        شب افتا ده ست و من تنها و تاریکم.

                                        و در ایوان و در تالاب من دیری ست در خوابند،

                                        پرستوها و ماهیها و آن نیلوفر آبی.

                                        بیا ای مهربان با من!!!!!

                                        بیا ای اید مهتابی!!!!!

سلام عرفان قشنگم

 

يك ساله كه از پيش ما رفتي و ماهارو تنها گذاشتی!!!!
رفتي بدون اينكه بدوني نبودت اينجا چقدر عذاب آوره.

كاش بودي!!!كاش بودي و ميديدي برادرت داره چطوره عزيزترين همبازيت رو عذاب ميده و منو توي چه مرداب كشنده اي رها كرده به امان خدا!
يادمه هميشه بهش ميگفتي كه قبل از اينكه برادر اون باشي؛ برادره مني و هميشه تويه بحث هامون طرفه منو ميگرفتي و يادمه ....... چقدر از اين كارت حرص مي خورد!!!

خيلي خستم عرفان خيلي.دلم برات خيلي تنگ شده.

براي اون موقع هايي كه بي دغدغه تمام فكر و ذكرمون بازي بود و اينكه چطور بقيه رو اذيت كنيم!!!!!

براي اون موقع هايي كه من عصبي از باخت به گريه پناه ميبردم و تو با حرفات منو آرومم مي كردي و مي خندوندي!!!

براي اون زمانهايي كه شونه به شونه ي هم تويه پارك راه مي رفتيم بدون اينكه ..... با من باشه و اون چقدر حرص مي خورد كه من به جايه دستاش دستايه تورو مي گرفتم و وقتي ما از ته دل براي حركاتش مي خنديديم كفرش در مي اومد!!!
براي زمانهايي كه عصبي از دست....... به تو پناه مي آوردم و تو با كارات چقدر باعث آروم شدنم مي شدي!!!!!
و..............

آره عرفان؛ دلم براي همه ي لحظات با هم بودنمون تنگ شده!!!!

آرزومه كه دوباره اينجا بودي و من فقط براي يك لحظه مي تونستم اون صورت زبرت رو (يادمه هميشه ميگفتي از كلمه ي زبر خوشت مياد چون احساس ميكني بزرگ شدي )لمس كنم.

يادمه پارسال همين موقع ها بود كه من تازه فهميدم حالت بهم خورده و بردنت بيمارستان.

يادمه شبه پيشش ما شام خونتون بوديم و همه اون شب عليه تو شده بوديم.يادمه چقدر اذيتت كرديم و سر آخر هم براي اينكه بازي رو باخته بودي مجبورت كرديم ظرفاي شام رو بشوري!!!!

يادمه چقدر برات دعا كردم.همش از خدا مي خواستم كمكت كنه و نذاره همه چيز تموم بشه.

حتي يادمه براي اولين بار بعد از مدت ها پاشدم وضو گرفتم و به خاطرت نماز خوندم. برات دعاي توسل رو خوندم و آخرش هم برات نذر روزه كرددم.

يادمه تا شب حتي يك لحظه هم تسبيح از دستم نمي افتاد

همش از خدا مي خواستم كه فقط كاري كنه كه تو از كما در بياي و بازم بتونم ببينمت

اما..........

اما خدا هيچ كدوم از حرفام رو نشنيد!!!!
وقتي مامان اينا با اون چشماي ورم كرده از بيمارستان اومدن و سعي داشتن خودشون رو خندان نشون بدن فهميدم كه حتما اتفاقي افتاده كه برگشتن مگه نه اينكه اونا از صبح براي يك لحظه هم مامانت اينا رو تنها نذاشته بودن

وقتي بالاخره فهميدم كه همه چيز تموم شده انگار دنيا رو سرم خراب شد و نمي تونم بگم چه حاله بدي بهم دست داده بود.

تا صبح حتي براي يك لحظه نتونستم بخوابم و براي ثانيه اي هم اشكم قطع نميشد

اما همه ي اينها عذابش كمتر از رنج ديدنه........تويه اون لحظه ها بود

دلم مي خواست بودي و ميديدي .......پرغرور كه تكيه گاهه همه ي افراد خانواده بود چطور بي صدا ميشكست و با تمام اينها سعي داشت بقيه رو آروم كنه.

ديگه بسته!!!
نمي خوام دوباره خاطراته تلخ و كشنده ي يك سال پيش زنده بشه چون من تازه تازه دارم با خودم كنار ميام.

اين پست رو هم فقط به خاطر اين گذاشتم كه بهت بگم هرچند اينجا در كنار ما نيستي اما يادت هميشه و در هر لحظه در بين ماست و من هنوز خيلي دوستت دارم.

ديگه ميرم.

 

 

            عرفان قشنگم تا هميشه دوستت دارم!!!!

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

سلام بچه ها.اول از همه اينكه خيلي ممنونم كه هنوز منو تحمل ميكنين و بهم سر ميزنين و اين چرنديات رو مي خونين.بعدش هم راستش دليل اينكه اينجا دارم براتون مي نويسم اينه كه اگه ميشه همتون( يعني هركي اومد و اين پست رو خوند) بعدش برايه عرفان عزيزمن هم يه فاتحه بخونه.خيلي ممنونم از همتون.بازم از حضور پيوستتوت بي نهايت سپاسگذارم و دست همتون رو از دور مي بوسم.تا بعد در پناه حق.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

چشم من بيا منو ياري بكن

گونه هام خشكيده شد كاري بكن

 غير گريه مگه كاري ميشه كرد

كاري از ما نمياد زاري بكن

 

اونكه رفته ديگه هيچ وقت نمياد

                                       تا قيامت دله من گريه مي خواد

 

                                          هرچي دريا رو زمين داره خدا

                                           با تمام ابراي آسمونا

                                            كاش كه ميداد همه رو به چشم من

                                             تا چشام به حاله من گريه كنن

 اونكه رفته ديگه هيچ وقت نمياد

                                       تا قيامت دله من گريه مي خواد

 

 

قصه ي گذشته هاي خوب من

خيلي زود مثله يه خواب تموم شدن

حالا بايد سر رو زانوم بذترم

تا قيامت اشكه حسرت ببارم

                                                 دله هيچكي مثله من غم نداره

                                                  مثله من غربت و ماتم نداره

                                                   حالا كه گريه دعواي دردمه

                                                     چرا چشمم اشكشو كم مياره

خورشيد روشنه مارو دزديدن

 زيره اون ابراي سنگين كشيدن

همه جا رنگه سياهه ماتمه

فرصته موندنمون خيلي كمه

 

اونكه رفته ديگه هيچ وقت نمياد

                                       تا قيامت دله من گريه مي خواد

 

                                                  سرنوشت چشاش كوره نميبينه

                                                   زخمه خنجرش ميمونه تو سينه

                                                    لبه بسته، سينه ي غرقه به خون

                                                    قصه ي موندنه آدم همينه

اونكه رفته ديگه هيچ وقت نمياد

                                       تا قيامت دله من گريه مي خواد

اونكه رفته ديگه هيچ وقت نمياد

                                       تا قيامت دله من گريه مي خواد

 

تا قيامت دله من گريه مي خواد!!!!!!

 

                                            

 

 

 

                                

سلام

بازم اومدم.نمی تونم حسم رو از خوندنه کامنتهات بنویسم.فقط اینو باید بگم که داری منو سردرگم میکنی.یعنی داری یجور دودلیه بدی رو می ندازی تو دلم!!!!!!! اینکاررو باهام نکن خواهش میکنم.من طاقته یه ضربه ی دیگه روندارم.نمی تونم دوباره بشکنم اینو بفهم.فقط همین.

تا بعد.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

صدای مامان رو می شنوم که فکر میکنه خوابم برده؛بهش میگم بیدارم و خودم نیم ساعت دیگه پامیشم.

فقط نیم ساعت وقت دارم برات بنویسم و باهات حرف بزنم!!!
از دیشب که از خونتون اومدیم فقط این شعر تویه ذهنم.مخصوصا" با علاقه ای که عرفان به این شعر داشت،مدام با صدای خودش تویه گوشم زمزمه میشه.

 

حالا دیگه تو رو داشتن خیاله_ دا اسیره آرزوهایه محاله_ غبار پشت شیشه میگه رفتی_ اما دلم هنوز باور نداره

حالا راه تو دوره؛ دله من چه صبوره؛کاش که بودی و میدی؛ زندگیم چه سوت و کوره

آسمون از غمه دوریت_ حالا روزو شب میباره_ دیگه تو ذهنه خیابون_ منو تنها جا میذاره

خاطره مثله یه پیچک_ می پیچه رو تنه خستم_ دیگه حرفی که ندارم_ دل به خلوت تو بستم؛ دل به خلوت تو بستم

یادته همیشه با اون صدایه شیرینش این شعر رو تو جمع می خوند و ما همیشه اذیتش میکردیم که حالا مگه کی تو ول کرده رفته که تو اینقدر با سوز می خونی؟!!!

دلم گرفته و تنگه. جوریه که انگار تو یه شهر غریب تک وتنها گیر افتادم و راه به هیچ جا هم ندارم!!!

جوری شدم که انگار توی خونمون و تو اتاق خودم و روی تختم؛تختی که همیشه امن ترین جای دنیا و این خونه برام بوده احساس غریبی میکنم!!!1

روزی رو که مادر بزرگم فوت کرده بود یادته؟؟وقتی روز تشییع جنازه و سر خاک اونطوری از گریه درمونده شدم و به هق هق افتادم؛تو جلوی چشمای حیرتزده ی همه سرمو تو سینت گرفتی و زیر گوشم زمزمه کردی که آروم باش،من اینجام پیشتم  از چی می ترسی و من یهو چقدر آروم شدم؟؟!!!!!

همیشه دردها و عذابها و غصه هام با تسکینهای تو همراه بوده و از وقتی خودم رو شناختم هروقت از چیزی ناراحت بودم یا چیزی اذیتم میکرد و کسی باعث عصبانیتم میشد این تو بودی که با حرفات آرومم میکردی و الآن تو این مصیبت که تو نمی تونی مرهم دله من باشی من تازه می فهمم چقدر حرفا و کارات ئر آروم شدنم موثر بودند.

تازه می فهمم که دردها در پسه تسکینها آروم میشن و چقدر موثره که تسکین دهنده یکی از عزیزانت باشه.

شایدواسه همینه که رنج و عذابه ازدست دادنه عرفان اینقدرتلخ و کشنده ترازهمه ی

رنجها و از دست دادنها جلوه گر میشه!!!

دستام از فرط نوشتن خستن و چشمام از شدت گریه ی بی امانی که از شب تا حالا امانم رو بریده سوزش عجیبی داره!!!

ساعت داره به سرعت سپری میشه و من هنوز حس میکنم که خیلی حرف برای گفتن به تو دارم تا بزنم.

ظاهرا" 15 صفحه نوشتم اما انگار هنوز هیچی نگفتم و هنوز شروع نکردم!!!!!!!

باور کن منم داغونم.نمیگم به اندازه ی تو؛ اما منم داغونم؛

از طرفی غم از دست دادنه کسی که برام مثله برادر بود و من از بچگی باهاش بزرگ شده بودم داغونم میکنم و از یک طرف غم تو که میبینم داری ذره ذره داغون میشی و

برای آرامش بخشیدن به خانواده ات حتی لب از هم باز نمیکنی و من اینجام؛ نزدیک تو و هیچ کاری از دستم برنمیاد تا برای اروم شدن و تسلای دله تو انجام بدم و حتی اگه بتونم چیزی بگم هم تو دوست نداری بشنوی!!!چون ظاهرا" ترجیح میدی در تنهایی مشکلت رو حل کنی!!!!
عجیبه از سر شب تا حالا هرکاری میکنم خوابم ببره نمیشه!!!خودم هم باورم نمیشه صبح شده و باید برم مدرسه حتی بدون اینکه برای 10 دقیقهخوابیده باشم!!!!!!!!
از اون عجیب تر اینه که چشمام نه قرمز شده و نه ورم کرده!!!!!با اون همه گریه واقعا" عجیبه نه؟؟؟؟!!!!!

وقتی یادم میاد اونجوری بی  صدا اشک می ریختی و سعس میکردی صورتت رو از مامانت پنهون کنی که اون بیشتر از این عذاب نکشه دلم از غصه تیر میکشه!!!جگرم آتیش میگیره!!!!!
داغونم.....باور کن داغونم!!!!

نه از غم عرفان که از غصه ها و غم های تو داغونم!!!!

غم تو داره داغونم میکنه!!!
دلم می خواست الآن اینجا بودی تا سرم رو روی شونه هات بذارم و اونقدر زار بزنم و هق هق کنم و از غصه هام بگم و پیشت گله کنم تا آروم شم؛ اما حیف که نمیشه!!!

این بار غصه هام فقط به خاطره توئه و اون کسی که قراره ازش گله بکنم تویی و این اصلا" امکان نداره که از کسی پیشه خودش گله کنم!!!!!درسته؟؟؟؟

یعنی میشه همش یه کابوس باشه؟؟؟!!!!!!

ای کاش وقتی فردا به این موضوع فکر میکنم به فکرام بخندم و به خاطر کابوس وحشتناکی که دیدم از خدا سپاسگذارم باشم که حقیقت نداره!!!!!!!
دیگه باید برم.ساعت 10 دقیقه به 7 مونده و من باید برم لباس بپوشم!!!!!!

همه ی این حرفا رو زدم که بدونی چقدر دوستت دارم و غمت درست مثله غم خودم غذابم میده!!
اینا رو گفتم تا بدونی اگرچه ازم خواستی تا تنهات بذارم و منم ظاهرا" پذیرفتم اما تمام هوش و حواسم پیش توئه و بدون که من پا به پای تو دارم اینجا اشک میریزم و شاید هم بیشتر از تو چون غصه ی من 2تاست!!!بهت که گفتم چرا؟؟!!!!

می دونم 2ساعت دیگه زمان سخت و عذاب آوری خواهد بود؛ برای تو و برای همه؛

من اون موقع مدرسه هستم اما مطمئن باش که دلم و روحم پیش شماست و از ته دل برای اون عزیز از دست رفته ام گریه میکنم.حتی شده از دور!!!
باید بهم قول بدی از طرف من هم ازش خداحافظی میکنی و صورتش رو می بوسی؛

به هر حال اون عزیزترین هم بازیه دوران کودکی و نوجوانیه من بود و از همه مهمتر اون یکی از عزیزانه عزیزترین کسم بود.درست نمیگم؟؟؟؟

باید برم واقعا" دیرم شده!!!
هرچند تمام حواس و هوش و دلم پیش شما و به ویژه پیشه توئه!!!

حرف برای نوشتن زیاد دارم اما وقتم واقعا" کمه!!
فقط می تونم دعا کنم خدا بهت و بهتون صبر بده؛

و از طرفی هم باید دعا کنم که امروز کمی اروم تر شده باشی و وقتی به تلفنم جواب میدی کمی ملایمتر باشی!!!!
خدا خودش کمکمون میکنه؛ من میدونم.

خدایا کمکم کن تا کمکش کنم!!!!
 

                             کسی که هنوز دوستت داره و عاشقونه

                               به خاطره غصه هات غصه می خوره

                                       و پا به پات اشک میریزه

                                                       

                                                                امیتیس

  

                                                                    10/2/1384

                                                                  6:53 صبح شنبه

 

دیگه ادامه نداره.............اما من هنوز منتظره حضورت هستم.باشه؟؟؟

 @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

آهای خوشگل عاشق؛ آهای عمر دقایق

      آهای وصله به موهای؛ توسنجاق شقایق

            

                                             آهای ای گل شب بو؛آهای گله هیاهو

                                                   آهای طعنه زده؛چشم تو به چشمایه آهو

دلم ناله ی عاشق

آهای بنفشه ی تر

نکن غنچه ی نشکفته ی

قلبم رو تو پرپر

                                                           من که دل به تو دادم

                                                           چرا بردی زیادم؟؟

                                                           بگو با منه عاشق

                                                           چرا برات زیادم؟؟؟

آهای صدای گیتار

                      آهای قلب رو دیوار

                                             اگه دست تویه دستام نذاری

                                                                                 خدانگهدار

                                                                                              خدانگهدار

دلت یاس پر احساسه و ای مریم نازم

          تا اون روزی که نبضم بزنه ترانه سازم

                    برات ترانه سازم؛ تو آهنگی و سازم

                           بیا برات می خوام از این صدا قفس بسازم

 

 آهای خوشگل عاشق؛ آهای عمر دقایق

      آهای وصله به موهای؛ توسنجاق شقایق

            

                                             آهای ای گل شب بو؛آهای گله هیاهو

                                                   آهای طعنه زده؛چشم تو به چشمایه آهو

 

دلم لاله ی عاشق

آهای بنفشه ی تر

نکن غنچه ی نشکفته ی

قلبم رو تو پرپر

                                                           من که دل به تو دادم

                                                           چرا بردی زیادم؟؟

                                                           بگو با منه عاشق

                                                           چرا برات زیادم؟؟؟

 

آهای صدای گیتار

                      آهای قلب رو دیوار

                                             اگه دست تویه دستام نذاری

                                                                                 خدانگهدار

                                                                                              خدانگهدار

 

سلام

گفته بودم تا آخر این نامه حرفی از خودم نمی نویسم.اما دلم طاقت نیاورد.یعنی وقتی اومدم و کامنتت رو خوندم نتونستم هیچی نگم.

تصورت کاملا" درست بود.چون حتی حالا که دیگه ماله من نیستی هم از تصور اینکه مادرت رو به من ترجیح دادی خون تویه رگهام یخ بست.اگه می خوای بهم بگو حسود یا خودخواه یا هر چیز دیگه ای؛ اما من که بهت گفتم چرا حسود میشم نگفتم؟؟؟

تو درست میگی، مادرت تمام امیدش به تو بستس!!! اما من چی؟؟مگه من امیدم رو به تو نبسته بودم؟؟؟مگه من نمی خواستم به تو تکیه کنم؟؟؟

من همش 12 سالم بود که باهات آشنا شدم!!!!همه چیز رو از خوده تو یاد گرفتم. اینکه دوست داشتن یعنی چی؛اینکه وقتی یکی رو دوست داریم و برامون عزیز شد باید به خاطرش از همه چیزمون بگذریم؛اینکه وابستگی چیه؛اینکه وقتی قراره به یکی تکیه کنیم اون باید به اندازه ی کافی محکم و قوی باشه؛ اینکه عشق سن و سال نمیشناسه؛اینکه علاقه حد و مرز نداره؛اینکه به خاطر معشوقت باید از جون مایه بذاری؛اینکه ..........بازم بگم؟؟؟؟

و حالا تو رفتی و با رفتنت تمام معادلات ذهنم رو به هم ریختی.اینکه میگم همه چیز مسخرست واسه همینه.وقتی تو که معلم بودی زیر حرفات زدی؛من شاگرد که همه چیز رو دیکته وار از تو یاد گرفتم چطور می تونم هنوز معتقد بمونم؟؟؟تو خودت قضاوت کن.

مهم نیست.چند وقتی میشه که دیگه هیچ چیز برام مهم نیست تو یه نوع بی تفاوتیه خاصی گیر افتادم که برایه خودم هم با اون روحیه ی شادی که داشتم خیلی عجیبه.

شاید باورت نشه اما من با هر زنگ تلفن و موبایل یا بوقsms از جام می پرم و قلبم

چنان شروع به تپیدن میکنه که خودم هول میشم.اما همون موقع است که به قلبم نهیب میزنم که؛ چته؟؟چرا اینجوری میکنی؟؟اونی که منتظرش هستی دیگه نه زنگ میزنه نه می یاد.اگر هم زنگ بزنه با تو کار نداره.پس تمومش کن!!!

اما مگه این دله دیوونه هیچ کدوم از حرفایه منو گوش میکنه؟؟؟

شاید گفتن این حرفا درست نباشه.پس دیگه بسته.هدف آروم شدنه دله منه که من همین که می دونم تو اینا رو می خونی برام کافیه.

منم دوستت دارم اما گفتم که به چه عنوانی یادت نیست؟؟

تا بعد.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

وقتی فکر میکنم فردا صبح دفتر یه زندگی بسته میشه و یه دنیا امید و آرزوی یک پدر و مادر میره که به خاک سپرده بشه حالم بدجور خراب میشه.

از همه چیز بدم میاد،از همه چیزه این زندگی که اینقدر پوچه!!!!!

ما چند ساعت قبل از اون ماجرا داشتیم سر به سرش میذاشتیم.یادته؟؟؟حتی مجبورش کردیم ظرفای شام رئ بشوره!!یادت هست؟؟؟؟

کی باور میکرد کمتر از 24 ساعت واسه همیشه بخوابه؟؟؟!!!!

کدوممون فکر میکردیم که اون شب آخرین باریه که صداش رو می شنوی؟؟!!!

هیچ کدوم!!!!خدایی هیچ کدوممون!!!!!!!!!!
نمی دونم چی باید بنویسم!!چی باید بنویسم که این عذابی که تو دلم هست خالی بشه؛ که یکمی آروم شم.داره صبح میشه؛ نمی دونم ساعت چنده اما از مسجد کوچه پشتی صدایه اذان میاد.دلم بدجور تنگه.میرم نماز بخونم شاید یکمی آرم شم.

.....

.....

.....

.....

.....

اومدم دوباره؛ ساعت نزدیکای 6 شدهومامان وسط نمازم اومد پایین.بیچاره تعجب کرده!!!!

میگه اگه دوست دازم اشکالی نداره فردا نرم مدرسه و با اینکه می دونم نمی خواد روم باهاش باز بشه اما میگه شاید تو دوست داشته باشی تو اون شرایط منو یه جایی نزدیکه خودت ببینی!!!!

ازش تشکر میکنم و میگم که می خوام فردا برم مدرسه.البته فردا که نه تا یک ساعت دیگه سرویسم میاد و من دارم تقریبا" آخرین حرفام رو می نویسم.

خبر نداره تو ترجیح دادی منو تو اون شرایط اصلا" نبینی!!!هرچند که به خاطر خودم گفتی اما به هرحال نخواستی من پیشت باشم و در غمت شریک.درسته؟؟؟

دلم تنگه، هیچ وقت دلم اینجور تنگ نبوده.حتی زمانی که الهام عزیزم رو تو اون تصادف لعنتی از دست دادم.

آره؛ دلم برای تو و عرفان باهم تنگه و فکر کنم این عذاب و دلتنگیم رو دو برابر میکنه!!!

صدام از فرط گریه به هق هق افتاده و الآن که خودم رو توی آیینه می بینم تعجبم از اینه که نه چشمام قرمز شده و نه ورم کرده!!!!!!!!!!!!

همیشه فکر میکردم که سخت ترین غصه ام اینه که از هم اینقدر دوریم و من اینجام و تو فرسنگها دورتر از من تویه کانادا!!یه بار که اونجا تصادف کردی و 2ماه تو کما بودی فکر کردم هیچی بدتر از این نیست که عزیزت تو بستر بیماری باشه و اونقدر ازت دور باشه که تو حتی نتونی بری ملاقاتش.یا بارم یک سال پیش که دعوامون شده بود با خودم فکر کردم از این بدتر نمیشه که تو عاشقه کسی باشه و در عین حال حس کنی ازش متنفری!!!

اما حالا به این نتیجه رسیم که هیچی از این بدتر نیست که عزیزت،اونکه تمام وجودت به وجودش وابسته است رنج بکشه و ذره ذره آب بشه و داغون و تو حتی نتونی هیچ کاری واسش بکنی و حتی وقتی می خوای بهش دلداری هم بدی اون دست رد به سینت بزنه و بهت بگه ترجیح میده یه مدت تنها باشه تا بتونه این قضیه و این مشکل رو به تنهایی و با گذشته زمان باور کنه و هضمش کنه و تو از خودت بدت بیاد که اون حتی تورو نه لایق همدردی با خودش که لااقل لایق دلداری دادنش هم ندونسته!!!!

ازت پرسیم تکلیف من چی میشه؟؟؟

تو با یه پوزخندی که هروقت یه حرف احمقانه میشنوی تحویل میدی گفتی: من فعلا" تکلیف خودم نمی دونم چی میشه چه برسه به تو!!!!

من باز پرسیدم تا کی می خوای تنها باشی و من تا کی باید ازت دور باشم؟؟؟

و تو باز گفتی: تا وقتی که این خاطره و این عذاب از ذهن و روح خودم و خانوادم دور بشه!!!!

من گفتم: مگه میشه؟؟؟!!!!!!
تو هیچی نگفتی و من نتونستم از حرف آخرت برداشت کامل و درستی داشته باشم.

بعد از سکوتی چند دقیقه ای که برام یه عمر گذشت بهم گفتی که ار سر شب که عرفان تموم کرده تا حالا هرکی از راه رسیده ( مامان و بابات و ایمان)ازت پرسیده بعد از این اتفاق تکلیف اونها چی میشه و تو هیچ جواب منطقی پیدا نکردی بدی و مدامتو این فکر بودی که تکلیف خوده عرفان چی میشه؟؟!!!

اون جوون بود!بهتر بگم بچه بود!!فقط 16 سالش بود!!!

آخ؛ وقتی فکر میکنم شاید الآن به جای اون من توی سردخونه ی بیمارستان گیل خوابیده بودم دلم بدجور دگرگون میشه!!!

از وقتی از خونتون برگشتم با بیاد آوردنه خاطرات مشترکی که باهاش داشتم و دیدن عکسی که امشب ائنجا رو میزتون بود حالم خیلی خرابه؛

اون عکس متعلق یه 4سال پیشه و همه ی ما یه عکسی شبیه اون داریم.یادته؟؟تو راه تبریز ، تویه اون برف وحشتناک، تو همون سفری که من و تو بعد از دوستیمون اولین بار بود با هم مشترکا" جایی میرفتیم و وقتی جلوی بچه ها تابلو شدیم همین عرفان چقدر بهمون خندید و اذیتمون کرد که شما دیگه چرا عکس تکی می گیرین و وقتی تو پیشنهاد دادی که همه ی بچه ها یه عکس دسته جمعی باهم بگیریم باز

همین ایمان خندیدو گفت: لازم نکرده، شما که در نهایت ماها رو از تو عکس جدا میکنین خوب یهو عکس 2نفره بگیرین؛ و من با سرو صدا اعتراض کردم وتو که فکر کردی من ناراحت شدم دعواش کردی!!!!!!!!!!

انگار یکی منو نشونده و داره تک تک لحظه های با هم بودنمون رو مثل یه فیلم جلوی چشمم نشون میده!!!!

 

ادامه داره.......منتظرم باش؛ من هم منتظره حضورت هستم!!!!!!!!

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

من بی تو، یه نا تمومم

                       من بی تو، یه نیمه جونم

                                                  دور از تو، نذار بمونم

                                                                  من بی تو، نه نمی تونم

ای عشقه راه دوره من

    شکست دله مغروره من

                  حادثه رفتنه تو بود

                      مهم نبود غرور من

                                                  مهم نبود شکستنم

                                                         به پای تو نشستنم 

                                                           مهم تو بودی عشق من

                                                                   نه قصه ی دل بستنم                                 

 

       من بی تو، یه ناتمومم

      من بی تو، یه نیمه جونم

         دور از تو، نذار بمونم

       من بی تو ،نه نمی تونم

                                                   من بی تو، یه بی نشونم

                                                    من بی تو، رو به جنونم

                                                      دور از تو، نذار بمونم

                                                    من بی تو، نه نمی تونم

 

جایه تو آغوش منه

  این معنیه دوست داشتنه

              رفتی و خاطرات تو

                     قلبمو آتیش میزنه

                                                    عشقو ببر وقته رفتنت

                                                             عذابه تلخه باختنت

                                                                ارزشش رو داشت عشق من

                                                                                  معجزه ی شناختنت

 

                                   مهم نبوده سوختنم

                                    دور از تو پرپر زدنم

                                   به افتخاره عشق تو

                                   میگم که بازنده منم

                                   مهم نبوده سوختنم

                                    دور از تو پرپر زدنم

                                   به افتخاره عشق تو

                                    میگم که بازنده منم

 

 

       من بی تو، یه ناتمومم

      من بی تو، یه نیمه جونم

         دور از تو، نذار بمونم

       من بی تو ،نه نمی تونم

                                                   من بی تو، یه بی نشونم

                                                    من بی تو، رو به جنونم

                                                      دور از تو، نذار بمونم

                                                    من بی تو، نه نمی تونم

 

 

                         من بی تو ، نه نمی تونم!!!

سلام

بازم اومدم،تا بدونی هستم و تا هستم به قولهام عمل میکنم نه مثله بعضی ها!!!!

نه؛دارم طعنه نمی زنم؛فقط دارم گله میکنم بلکه با این گله ها که می دونم دیگه موثر هم نیست یکم آروم شم!!همین!!!
از این پست اون نامه رو برات میذارم.نمی دونم چرا خواستی بخونی!!نمی خوام هم بدونم!!!یعنی در واقع اونقدر در خودم غرق هستم که نتونم تو کارای بقیه دقت کنم!! حتی اگه اون آدم کسی باشه که یه زمانی جونم رو براش میدادم!!!!

فقط همونطور که گفتم چون طولانیه توی چند پست میذارم.

اما قبلش دارم میگم بهت:اگه تو همین پسته اولی برام نظرش رو نذاری بقیشو نمیذارم.

اسمش رو هر چی می خوای بذاری بذار!!تهدید؛گرو کشی؛نامردی یا...........

اما من بهت میگم دلیلش چیه؛دلیلش فقط اینه که من می خوام برای آخرین بار از حمایتت برخوردار بشم!!!!!فقط همین

دلم هنوز با نبوده همیشگیت نتونسته کنار بیاد!!بهم بگو چطور تو به این راحتی ازم گذشتی؟؟!!حتی اگه به قوله تو عشق نبود و عادت بود هم!!!!چطور تونستی به این راحتی عادتت رو کنار بذاری؟؟؟!!!!

مگه همین تو نبودی که خونه منو توی شیشه کردی تا دیگه سیگار نکشی؟؟؟!!!مگه تو نبودی میگفتی ترکه عادت موجبه مرضه؟؟!!!

پس چی شد؟؟؟اینقدر زود حرفات یادت رفت؟؟اینقدر زود افکاره خودت رو زیره پا گذاشتی؟؟؟؟

نمی دونم چی باید بهت بگم!!!
شاید این حرفام رو پایه این بذاری که می خوام برگردی ودارم سعی میکنم پشیمونت کنم!!!
اما من به همون خدایی که می دونم چقدر دوستش داری و چقدر برات قابله قبوله می خوام بهت بگم که اصلا" قصدم این نیست.

من فقط دارم حرفایی رو که رو دلم سنگینی میکنه بهت میگم تا یکم آروم شم.

مگه نه اینکه من همیشه باهات درددل میکردم؟؟و از اون زمانی که یادمه تو بهترین سنگ صبورم بودی؟؟؟؟

خوب من به این موضوع عادت کردم و نمی تونم مثله تو اینقدر راحت عادتهامو ترک کنم!!!

دیگه میرم.تو این چند پست که نامه ی عرفان رو میذارم دیگه حرفی از خودم نمی نویسم.

دوستت دارم!!!!تا بعد

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

نمی دونم چی باید بنویسم،نمی دونم از چی باید بنویسم،نمی دونم اصلا" چرا باید بنویسم؛فقط اینو می دونم که برای آرامشه دله خودم و تسلای دله تو می خوام بنویسم.برای تو که الآن داری زجر میکشی و در عذابی.برای تو که جزئی از وجودم شدی بدونه اینکه بخوام و بدونه اینکه حتی خودت بدونی!! آره،به خاطره تو؛به خاطره تو که ناخواسته عزیزترین فرده زندگیم شدی بدونه اینکه بخوام و بدونه اینکه بخوای.

 

زندگی چیزه عجیبیه، گاهی بازیهایی باهات میکنه که خودت هم از باورش ناتوانی. گاهی دلت می خواد زمین دهن باز کنه و تورو ببلعه بلکه از این همه رنج و عذاب راحت شی.اما هیچ کدوم اینا رخ نمیده تا تو با مشکلات روبه رو شی و هر چند با عذاب اونها رو پشت سر بذاری و پاهات رو چنان روشون فشار بدی که لهشون کنی و  خودت بعدا" که برگشتی و به پشته سرت خیره شدی نتونی باور کنی این تو بودی

 که باهاشون جنگیدی! آره خودت هم باور نمیکنی!!!!

زندگی فصله جدیدش رو برات آغاز کرده.فصله سختش رو.فصلی که باید با غمه از دست دادنه یکی از عزیزانت سر کنی و طوری رفتار کنی که مادر داغدیده ات از این رنجورتر و زود رنجتر نشه!!

می دونم خیلی برات سخته.آره برایه تو سخته.برایه تو که تا حالا روزگار بهت خیانت نکرده و تا حالا فقط رویه خوشش رو دیدی و همیشه خندان بودی.

تحملش برات سخته چون هربار که یاده عزیزت بیفتی مطمئنا" به یاد میاری که چقدر براش سخت گرفتی و محدودش کردی و چندبار،حداقل بشتر از 10 بار به خاطر کارات صورتش رو گریون دیدی.

نمیگم تو می خواستی عذابش بدی.تو فقط می خواستی بهش کمک کنی و راهنماییش کرده باشی،اما آیا ارزشش رو داشت؟؟؟و آیا وجدانت هم این حرف رو باور داره؟؟؟و راحتت میذاره؟؟؟؟

مسلما" نداره که از سره شب اینچنین بی قراری!!!

به من نگو دوستش داشتی؛چون من می دونم که با تمام وجود عاشقانه برادرات رو می پرستی و اگر هم حرفی می زنی به خاطره علاقه و حسه مسولیتته!!!

بهم هم نگهو که سعی میکنی دیگه خودتو سرزنش نکنی؛چون با شناختی که ازت دارم می دونم این رو هم دروغ میگی و حداقل تا چند صباحی خودت رو راحت نمیذاری!!!

عزیزکم؛امیدم بدون رنجه تو رنجه منه، پس سعی نکن منو با عصبانیت و دادوبیدادهات از خودت برنجونی!!من تو این شرایط تنهات نمیذارم!!!

ازم خواستی فردا صبح نیام تشییع جنازه و برم مدرسه چون طاقته دیدنه اشکام رو نداری!!! اونقدر اصرار کردی که راضی شدم نیام!!اما بدون در دلم برای عرفان؛برای تو و ازهمه بیشتر برای خودم زار می زنم و این رو هم بدون هرچنداونجا موقع خاکسپاری نیستم اما تمامه هوش و حواسم اونجاست؛پیشه شما و در بین شما و از همه بیشتر پیشه تو.اینو مطمئن باش.

دلم برای عرفان تنگ میشه؛اما اینو می دونم که دلم بیشترازاون برای توتنگ میشه!!!

برای توئه خندان و شوخ طبعت که می دونم بعد از این ماجرا خیلی عوض میشی!! چون با شناختی که ازت دارم می دونم یه همیچین ضربه هایی چقدر تغییر درت ایجاد میکنه.اگرنه واسه ی همیشه اما حداقل برایه یه مدت خیلی خیلی طولانی.درست نمیگم؟؟؟؟

ساعت از 4:30 صبح گذشته و من بعد از صحبتی که باهات داشتم دلم آروم و قرار نداره و خواب به شدت از چشمام فراریه.بالاخره هم بی خیاله خواب میشم و تصمیم می گیرم حالا که صدام اذیتت میکنه لااقل برات بنویسم.شاید اینجوری خودم آروم بشم.

می دونم منظوری نداری و اگه دادوبیدادی میکنی یا چیزی میگی از سر عصبانیت و غصه ایه که تحملش خارج از توانته.این رو خوب می دونم چون خصلته خودم هم همینه!!!!

از شدت گریه چشمام می سوزه.چشمام درد میکنه. دلم آروم و قرار نداره.

انگار از سر شب که فهمیدم تموم کرده یکی مدام بهم میگه باید گریه کنم!!!

حالم بدجوری خرابه.مخصوصا" از وقتی که اومدم خونتون و تورو تویه اون شرایط دیدم. تو اون حالته عصبی با اون چشمایه قرمز و ورم کرده!!

صورتت با وجوده ته ریش و سیبیلی که داشتی و چشمای ورم کرده از گریه و بی خوابیه 2 شبه پیاپی تو اون لباس مشکی؛ هنوز هم برام جذاب و دوست داشتنیه!!! فقط غمه تویه چهرت داغونم میکنه!!!

ای بابا خدام امشب انگار با ما قهر کرده و در شانسش رو به رویه ما بسته!!!! لامپ آکواریوم همین الآن سوخت.اعصابم رو داره تحریک میکنه.اینجا تاریک شده و نور واسه نوشتن نیست!!!!

آهان؛حالا بهتر شد، اومدم یه جایی که بشه از نوره کافی بهره برد؛ تو آشپزخونم!!!!!

نمی دونم این نوشته ها رو بهت میدم یا نه؛اما اینو خوب می دونم که اینا حرفایی بود که دلم می خواست بهت بزنم و آروم شم اما تو سرم داد زدی و نخواستی بشنوی!!! بهت حق میدم و سرزنشت نمیکنم.

 

ادامه داره.......منتظرم باش؛ من هم منتظره حضورت هستم!!!!!!!!

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 

اولش فکر نمیکردم که دلم رو برده باشه

       یا دلم گوله نگاه روشنش رو خورده باشه

            اما هی گذشت و دیدم که دلم دیوونه تر شد

                     به تو گفتم و دلت از قصه ی من با خبر شد

 

آخ که چه لذتی داره نازه چشماتو کشیدن

                                              رفتنه یه راهه دشوار،واسه هرگز نرسیدن

 

 

می دونم دوستم نداری مثله روزایه گذشته               

     من خودم خوندم تو چشمات یه کسی اینو نوشته

               می دونم فرقی نداره واست عاشق بودنه من

                        می دونم واست یکی شد بودنه و نبودنه من

 

اما روحه من یه دریاست

             پره از موج و تلاطم

                 ساحلش تویی و موجاش

                             خنجرایه حرفه مردم       

                                                         ساحلش تویی و موجاس

                                                                       خنجرایه حرفه مردم

آخ که چه لذتی داره نازه چشماتو کشیدن

                                              رفتنه یه راهه دشوار،واسه هرگز نرسیدن

 

 

سلام.

اومدم دوباره!!!!

راستش می خواستم برایه همیشه برم.اما دیدم در نبودت سکوته مطلقه من خیلی طاقت فرساست.اینه که می خوام بمونم.نمی خوام بهت دروغ بگم؛دارم تمامه سعیم رو نه برایه فراموشیه تو؛اما برایه هرچند کمرنگتر کردنت میکنم.چون حالا مطمئنم تو هیچ وقت از ذهنم برایه همیشه خارج نمیشی.بهت یه قول داده بودم که در کماله شرمندگی هنوز نتونستم بهش عمل کنم.( هرچند تو هم زیر تمامه قولات زدی!!!) اما من زیر قولم نزدم و میذارمش.ولی چون نزدیکه ساله عرفان هم هست ترجیح میدم که تویه روزه فوتش اون متن رو بذارم تا هم به قولم عمل کرده باشم و هم اینجوری از بهترین هم بازیه بچگیهام هم یادی کرده باشم.بازم مثله همیشه می خوام بهت بگه که خیلی دوستت دارم؛اما اینبار باید بگم دیگه نه به عنوانه bf یا...... حالا دیگه دوستت دارم فقط به عنوانه فامیلم، چون همیشه معتقدم وقتی متعلق به کسی دیگر هستی خواستنت برایه خودم گناه بزرگیه و من نمی خوام بیشتر از این اشتباه کنم.

منتظرم باش تا متن رو برات بذارم.وقتی اون متن رو آپ کردم برات offمیذارم و این                  آخرین باری خواهد بود که تو از من یه نشونی تویهnet میبینی.چون می خوام عوض بشم ودر راستایه این تغییر حتی ID ام رو هم عوض میکنم تا نشونی ازم پیدا نکنی و ارتباطمون محدود بشه فقط به دیدارهایی فامیلی که باز من از اون هم تا جایه ممکن فرار میکنم تا نبینمت و برام زنده نشه خاطره هایی که با تمامه توانم دارم ازشون دوری میکنم.

این چند تا شعر هم مثله شعرهایه پسته قبلی بعد از رفتنت برایه همیشه خیلی در تسکیته نبودت به من کمک کردن.میذارمش اینجا تا وقتی بعدها اومدم و به اینجا رسیدم یادم بیاد اولین روزهایه نبودت هیچ کاری نمیکردم جز اینکه مثله دیوونه ها به این شعرها گوش میدادم و اشک میریختم.

مهم نیست.دیگه هیچ کدومه اینها مهم نیست.الآن فقط مهم اینه که دیگه هیچ وقت اینجا و در کنار من نخواهی بود!!!!!

دیگه باید برم.

نمی نویسم خانم مرغی تو چون دیگه ماله تو نیستم؛همینطور که تو ماله من نیستی و از آنه دیگری هستی!!!!

بازم میایم.تا بعد در پناه حق

 

 

 

 

 

تنگ غروب هوای تو

      تنگ غروب صدای تو

           تنگ غروب راه افتادم

                      دنبال رد پای تو

                                                 تنگ غروب هوای تو

                                                       تنگ غروب صدای تو

                                                             تنگ غروب راه افتادم

                                                                         دنبال ردپای تو

            

      همه جا رو گشتم از تو ردپایی نیست که نیست

                                 هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست

 

چشام به راه جاده ها

        سواره ها، پیاده ها

             میرفتن و می اومدن

                     اما نبودن ماله من

                                               چشام به راه جاده ها

                                                         سواره ها، پیاده ها

                                                               میرفتن و می اومدن

                                                                        اما نبودن ماله من

 

      همه جا رو گشتم از تو ردپایی نیست که نیست

                                 هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست

 

از همه جا رفته بودی

       بی اطلاع رفته بودی

             من موندم و خیابونا

                   پرسه زدن تو میدونا

                      به هرکسی می رسیدم

                              نشونیتو می پرسیدم

                                    تو کوچه ها و خونه ها

                                           بودم مثله دیوونه ها

                                                  عکستو از دور میدیدم

                                                            دنبال تو می دویدم

                                                               می رسیدم جات خالی بود

                                                                           سایه ی تو خیالی بود

 

      همه جا رو گشتم از تو ردپایی نیست که نیست

                                 هیچ کجایی یه نشونی یا صدایی نیست که نیست

 

تنگ غروب هوای تو........تنگ غروب صدای تو..........تنگ غروب.................

 

                                                                        Benyamin                      

                           @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

                           @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

اشکامو پاک کنم یا نه؟

     دوستم داری یا نداری؟؟

              تکلیف عشقمون چیه؟؟

                    عاشقی یا مسافری؟؟

                                                        اشکامو پاک کنم یا نه؟؟

                                                              بگو تو میمونی باهام؟؟

                                                                    یا اشکو هدیه میکنی

                                                                           وقته جدایی به چشام؟؟

اشکامو پاک کنم یا نه؟؟........اشکامو پاک کنم یا نه؟؟

                   اشکامو  پاک کنم یا نه؟؟........اشکامو پاک کنم یا نه؟؟

 

جوابه اشکامو بده

         یه جایی دارم تو دلت؟؟؟

                   یا عشقه ناقابله من

                         کهنه شده تو خاطرت؟؟

                                                     بگو بگو بهم بگو

                                                        پیشم میمونی تو هنوز!!

                                                                    تورو خدا تنهام نذار

                                                                       تو که دوستم داشتی یه روز!!!

اشکامو پاک کنم یا نه؟؟........اشکامو پاک کنم یا نه؟؟

                   اشکامو  پاک کنم یا نه؟؟........اشکامو پاک کنم یا نه؟؟

 

با غمه عشقت چه کنم؟؟.......بمونم یا بمیرم ؟؟

               اشکامو پاک کنم یا نه؟؟........گریه رو از سر بگیرم؟؟

                                  با غمه عشقت چه کنم؟؟.......بمونم یا بمیرم ؟؟

                                          اشکامو پاک کنم یا نه؟؟........گریه رو از سر بگیرم؟؟

 

    اشکامو پاک کنم یا نه؟؟........اشکامو پاک کنم یا نه؟؟

                   اشکامو  پاک کنم یا نه؟؟........اشکامو پاک کنم یا نه؟؟

 

                                                                           Afshin                     

 

                         @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

                         @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

ای مسافر غریبه؛ چرا قلبمو شکستی؟

رفتی و تنهام گذاشتی؛ دل به ناباوری بستی

ای که بی تو تک وتنهام؛ تویه این غربت سنگی

می دونم بر نمی گردی؛ شدی همرنگه دورنگی

 

                                                      همه ی زندگیه من؛اون نگاهت عاشقت بود

                                                      چرا فکر کردی بجز من؛یکی دیگه لایقت بود

                                                        رفتی و ازم گرفتی؛ اون نگاهه آشناتو

                                                     واسه من بردی گذاشتی؛ التهابه لحظه هاتو

 

                       حالا من تنها نشستم؛ بانوایه بی نوایی

                     چه غریبم بی تو اینجا؛ ای غریبه بی وفایی 

 

                                                 Mosen Chavoshi                     

 

                             @@@@@@@@@@@@@@@@@@@

                             @@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

دلم برات تنگ شده جونم

می خوام ببینمت نمی تونم

بین ما دیوارایه سنگی

فاصله یک عمره میدونم

                                                        بغضه ترانمو شکستم

                                                         می خوام بگم عاشقت هستم

                                                          تو عینه ناباوری یک شب

                                                          خالی گذاشتی هر دو دستم  

 

             تو بودی تمام هستی و مستی و راستی و تمامه قصه ی من

                 تو بودی سنگه صبورم و نگاه دورم و لبهایه بسته ی من               

             تو بودی تمام هستی و مستی و راستی و تمامه قصه ی من

                 تو بودی سنگه صبورم و نگاه دورم و لبهایه بسته ی من

 

نیمه شب؛ از خوابم پا میشم              

نیستی پیشم؛باز دیوونه میشم

دوریه تو؛ تیشه زد به ریشه ام

                                       نیستی پیشم

 

                                                    بی صدا؛از من خالی میشم

                                                     هم صدا؛ با بی بالی میشم

                                                     گونه هام؛ خیس از شبنم غم

                                                                                            نیستی پیشم

 

             تو بودی تمام هستی و مستی و راستی و تمامه قصه ی من

                 تو بودی سنگه صبورم و نگاه دورم و لبهایه بسته ی من               

             تو بودی تمام هستی و مستی و راستی و تمامه قصه ی من

                 تو بودی سنگه صبورم و نگاه دورم و لبهایه بسته ی من

 

                                                                              Reza Sadeghi     

 

                                 @@@@@@@@@@@@@@@@@
                                 @@@@@@@@@@@@@@@@@

                                                                                                                                      اگه یه وقت بغض میکنم

          گاهی تبسم میکینم

             می خوام بگم عاشقتم

                   دست و پامو گم میکنم

                                                         می خوام بگم جونه منی

                                                                    آتیش به جونم میگیره

                                                                     می خوام بگم دوستت دارم

                                                                                        اما ز زبونم میگیره

م من اگه تو تو رو دو دوباره ن ن ن نبینمت

                                                                             می می میرم

م من اگه تو تو رو دو دوباره ن ن ن نبینمت

                                                                             می می میرم

 

وقتی حرفامو می خوردم.............داشتم از عشقت میمردم

                         وقتی لبهامو می دوختم.............توی آتیشت می سوختم

 

 

م من اگه تو تو رو دو دوباره ن ن ن نبینمت

                                                                             می می میرم

م من اگه تو تو رو دو دوباره ن ن ن نبینمت

                                                                             می می میرم

 

وقتی بودم سرد و ساکت..........داشت دلم میشد هلاکت

                  فکر میکردم تو تویی جفتم.......سوختم و داغتو نگفتم

                                    خواستم از چشمات نیفتم..........خواستم از چشمات.....

 

م من اگه تو تو رو دو دوباره ن ن ن نبینمت

                                                                             می می میرم

م من اگه تو تو رو دو دوباره ن ن ن نبینمت

                                                                             وای ی ی ی ی

 

                                                           Benyamin                              

 

سلام بچه ها.مرسی از اینکه مثله همیشه حمایتم میکنین و باعثه قوته قلبم میشین از همتون ممنونم.راستش من می خواستم از این پست به بعد یه نامه ای رو اینجا بذارم تا جوجوم بیادو اونو بخونه اما اونقدر حالم خراب بود که نشد.این 5 تا شعر،شعرایی بودن که تو این چند روز خیلی به آروم شدنم کمک کردن.در ضمن راستش از اینکه گفتم می خوام وبلاگمو ببندم هم باید بگم پشیمون شدم چون حالا می دونم که اگه نیام اینجام حرفایه دلمو نگم دلم از سنگینیه حرفایه نگفته میمیره. پس تعطیلش نیکنم و متاسفم که شما مجبورید بازم چرندیات این دله بی قراره منو تحمل کنید.شاید یه مدت همینجوری بی سخن فقط شعرهایی رو که با حاله من جوره واستون بزارم .نمی دونم!!!هنوز نمی دونم می خوام چه بلایی سر خودم بیارم!!دوستتون دارم و از حضور پیوستتون بی نهایت ممنونم.دست همتون رو از دور می بوسم و می رم تا پست بعدی.تا بعد در پناه حق.

 

 

ای که بی تو خودمو

         تک و تنها میبینیم

               هرجا که پا میذارم

                     تو رو اونجا میبینم

                                

                                                         یادمه چشمای تو

                                                               پر درد و غصه بود

                                                                     قصه ی غربت تو

                                                                           قد صد تا قصه بود

                                 یاد تو هر جا که هستم با منه

                                    داره عمر منو آتیش میزنه

                                 یاد تو هر جا که هستم با منه

                                    داره عمر منو آتیش میزنه

 

تو برام خورشید بودی

       توی این دنیای سرد

              گونه های خیسمو

                  دستای تو پاک میکرد                

     

                                                      حالا اون دستا کجاست؟

                                                                 اون دوتا دستای خوب؟

                                                                             چرا بی صدا شده

                                                                                    لب قصه های خوب؟

من که باور ندارم

      اون همه خاطره مرد!!

                  عاشق آسمونا

                     پشت یه پنجره مرد!!

                                                                 

                                                            آسمون سنگی شده!!

                                                                        خدا انگار خوابیده!!

                                                                                انگار از اون بالاها

                                                                                        گریه هامو ندیده!!

 

                                 یاد تو هر جا که هستم با منه

                                    داره عمر منو آتیش میزنه

                                 یاد تو هر جا که هستم با منه

                                     داره عمر منو آتیش میزنه

                                                         Daryoosh                                                                                          

 

                          @@@@@@@@@@@@@@@@@@

                          @@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

بارون میاد نم نم  تاریک میشه کم کم

        تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

                                                      بارون میاد نم نم تاریک میشه کم کم

                                                                تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

نپرس دیگه حالم

        سوخته پروبالم

             یاد چشات یکدم

                      نمیره از یادم      نمیره از یادم

 

بارون میاد نم نم  تاریک میشه کم کم

        تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

                                                      بارون میاد نم نم تاریک میشه کم کم

                                                                تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

کاش که میشد یکدم خوابتو میدیدم

        چشمای نازت رو تو خواب می بوسیدم

                                       

                                کاش که میشد یکدم خوابتو میدیدم

                                    چشمای نازت رو تو خواب می بوسیدم

 

                                                    گذشته چند سالی حرفا چه تو خالی

                                                         به خود میگم ای وای عشقا چه پوشالی

بارون میاد نم نم  تاریک میشه کم کم

        تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

                                                      بارون میاد نم نم تاریک میشه کم کم

                                                                تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

بند اومده بارون آروم شده نالون

   این دله صاب مرده پوسید تو این زندون      

                                         

                                   بند اومده بارون آروم شده نالون

                                        این دله صاب مرده پوسید تو این زندون

    

                                                            نپرس دیگه حالم سوخته پروبالم

                                                                         یاد نگات یکدم نمیره از یادم

 

بارون میاد نم نم  تاریک میشه کم کم

        تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

                                                      بارون میاد نم نم تاریک میشه کم کم

                                                                تو غربت چشمام باز می زنه شبنم

                                                        

                                                     Habib &mohammad                    

 

                       @@@@@@@@@@@@@@@@@@@

                       @@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

با توام،ای که نگاهت

     منو با عشق آشنا کرد

            تو دلو هرم نفسهات

                 فصل سرما رو فنا کرد

                                                        تویی اونکه تو وجودت

                                                            نیمی از خودم رو دیدم

                                                                      با حضور عاشقونت

                                                                        به خوده خودم رسیدم

با تو شادم؛ با تو مستم

         دستتو بذار تو دستم

                                                       بی تو جون میدم به ظلمت

                                                                  با تو عشقو می پرستم

گم شدم تو شبه چشمات

          تو شدی فانوس راهم

                  تو شدی ماه و ستاره

                       تو شبه سرد و سیاهم

              

                                                    با حضورت میشه حس کرد

                                                               یه نفس بوی بهار رو

                                                                     میشه از لبای تو چید

                                                                           عطر باغ قصه ها رو

با تو شادم؛ با تو مستم

         دستتو بذار تو دستم

                                                       بی تو جون میدم به ظلمت

                                                                  با تو عشقو می پرستم

من مسافری غریبم

        توی جاد ی نگاهت

             که چشام مثله قدهات

                      تا ابد مونده به راهت

                                                     باورم کن که فقط تو

                                                              تویی معنای وجودم

                                                                       تو بیا تا غم دوریت

                                                                               نره تویه تارو پودم

 با تو شادم؛ با تو مستم

         دستتو بذار تو دستم

                                                       بی تو جون میدم به ظلمت

                                                                  با تو عشقو می پرستم

 

                                                         Shahriyar                                  

 

                              @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

                              @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 

هوا بوی نم گرفته

                      دوباره دلم گرفته

                                           صدای گریه ی بارون

                                                                     تو خیابون دم گرفته

 

با نگاهت قلبمو ازم گرفتی

                                                          اینم بمونه

با غرورت منو دسته کم گرفتی

                                                           اینم بمونه

گفتی که قلبتو پس میدم دیوونه

                                                           اینم بمونه

گفتم این قلبه توئه؛پیشت بمونه

                                                           اینم بمونه

خواستم عاشقت کنم،گفتی محاله

                                                           اینم بمونه

گفتی که تو هم دلت چه خوشخیاله

                          چه خوشخیاله

                                                            اینم بمونه

من میگفتم شبه عشق با این سیاهی

 نداره ترسی برام وقتی تو ماهی

تو میگفتی آره من ماهم ولی تو اومدی آسمونت رو اشتباهی

 

                                                       اینم بمونه،اینم بمونه،اینم بمونه.....

 

                                                         Benyamin                            

 

 

                       @@@@@@@@@@@@@@@@@@@
                             @@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

هر چی آرزویه خوبه

                                                     ماله تو

هرچی که خاطره داری

                                                     ماله من

اون روزای عاشقونه

                                                     ماله تو

این شبای بی قراری

                                                     ماله من

منم و حسرت با تو ما شدن

                          تویی و بدون من رها شدن

                                                     آخر غربت دنیاست مگه نه؟؟

                                                                              اول دوراهی آشنا شدن

تو نگاهت آخر تو

    آسمون خونه نشین بود

              دلتو شکسته بودن

                  همه ی قصه همین بود

                                                     می تونستم با تو باشم

                                                              مثل سایه؛ مثل رویا

                                                                        اما بیدارم و بی تو

                                                                              مثل تو تنهایه تنهام

  هر چی آرزویه خوبه

                                                     ماله تو

هرچی که خاطره داری

                                                     ماله من

اون روزای عاشقونه

                                                     ماله تو

این شبای بی قراری

                                               ماله من  

 

                                                                  

 

                                                                               Ehsan Khaje Amiri                                                 

                                        

 

 

سلام

اومدم دوباره!!

امروز صبح رفتی اراک.چه سخته نبودت و از اون سخت تر تصور نبودت برای همیشه!!!

کاش هیچ وقت اون شب کذایی تو رو توی اون رستوران نمی دیدم!کاش نمی اومدی اونجا یا لااقل من نمی اومدم!!

واقعا" چی شد که منو تو بهم دل بستیم؟؟!!!چی شد که اونقدر راحت شیفته ی هم شدیم؟؟!!!من بچه بودم؛تو چطور حاضر به دوستی با کسی توی شرایط من شدی؟!!

من فقط 12سالم بود!!مگه چی می فهمیدم؟؟چی از هدف آینده ام می دونستم؟؟!! چی از زندگی می خواستم؟؟!!من بیشتر از اینکه عاشق رفتارت بشم یا طرز فکرت برام مهم باشه؛عاشق تیپ و قیافت شدم و گرمای صدات که تا ته وجودم رو می سوزوند!!!!همه ی اینها از دختری به اون سن قابل قبول و درکه؛

اما تو چرا؟؟؟؟!!!!!
تو که 22سالت بود!!!تو که بچه نبودی!!!تو چطور این کاررو کردی؟؟!!!تو عاشق چی من شدی؟؟؟

الآن تو مرحله ای هستم که همه چیز برام مسخره و بی معنی شده!!!
به همه چیز شک کردم!!به حرکات و حرفهای خودم هم شک دارم!!!
آره؛من حتی به ابراز علاقه هات هم شک کردم!!اگه نه چطور بعد از 6ماه داری به ازدواج رضایت میدی؟؟؟!!!!!!

نمی خوام منصرفت کنم.چون اصلا" قصدم این نیست.فقط دارم حرفایی رو که رو دلم سنگینی میکنه میگم تا بلکه یکم آروم شم!!!
چی باید بهت بگم؟؟؟

به نظرت باید ازت متنفر باشم یا نه؟؟!!!!
می دونی؟تو حالت خیلی مسخره ای گیر افتادم!!!
از یه طرف عقلم میگه باید ازت متنفر باشم چون تو داری بهم خیانت میکنی و این بهترین دلیل برای فراموشیه توئه!!
و از طرف دیگه قلبم میگه تو گناهی نداری؛ و این منم که باید مجازات بشم!!!!

به نظر تو کدوم درسته؟؟؟!!!
نمی دونم.واقعا" نمی دونم!!!!

بعد از اومدنت از رامسر من حتی برای یک لحظه هم باهات برخورد نکردم.در واقع ازت فرار کردم.رفتم خونه ی خاله ام.

تا نبینمت!!

تا نباشم و نشنوم حرفهایی رو که دلم رو به آتیش میکشه!!

نموندم تا تو اشکام رو نبینی!!!

نموندم تا تو بی قراری ها و بی خوابی های شبانه ام رو نبینی!!!

رفتم تا تو نبودم رو پای خسته شدن از دسته خودت بگذاری!!!!

رفتم تا همه چیز تموم بشه!!!!!
و حالا با رفتنت و نامه ای که از خودت برام به جا گذاشتی ثابت کردی که همه چیز برات تموم شده!!!!
تویه نامه ات حرفهای زیادی بود که هرچند دردناک بود امابرام قابله فهم و درک بود!!

اما یه جاش که نوشته بودی می خوای ازدواج کنی چون من خودم این رو خواستم حالم رو بدجور خراب کرد.

من ازت نخواستم فراموشم کنی یا ازم بگذری!!!من فقط خواستم بهم چند ماه وقت بدی!!تا زمانی که کنکورم رو بدم.همین!!

فکر نمی کنم این خواسته ی خیلی زیادی باشه!!!هست؟؟؟
اما تو با لجبازی و غرورت کار رو با بیراهه کشوندی تا جایی که ما تصمیم گرفتیم همه چیز رو تموم کنیم!!!

و حالا با ازدواجت اون هم اینقدر زود داری بهم ثابت میکنی خودم و وجودم هیچ ارزشی برات نداشتیم!!
اگه نه می تونستی لااقل تا آخر کنکورم صبر کنی.تو که می دونستی من اون موقع همه ی شرایطت رو قبول میکنم.پس چرا نموندی؟؟؟
اینا رو گفتم که بدونی همه ی تقصیرها با من نیست!!!و باور کنی که تو هم سهمی در این جدایی داشتی!!!!

باورش هنوز هم برام خیلی سخته.همش به خودم میگم اینم یکی از شوخیهای توئه و تو باز به سمتم برمیگردی!!

اما مادرت تیر خلاص رو با دعوت پدرم برای شرکت در مراسمه بله بران تو به سمت من نشانه رفت!!!!!!!!!!!

تو بگو چطور خودمو با این شرایط راضی کنم؟؟!!!!

تو بگو به این دلم که مدام بهانت رو میگیره،چی بگم تا راضی بشه؟؟!!!
اگه می تونی خودت بیا این دلمو به رفتنت راضی بکن!!!!!
آخه من هرچی میگم گوش نمیده،بازم بهونتو میگیره وبا شدتی بیشتر ازت طرفداری میکنه!!!!!!!!

میخوام برم.می خوام برای همیشه از این وبلاگ برم.شاید فقط یکی،دو پست دیگه اینجا مهمونت باشم.بعدش.............

اما قبلش میخوام آخرین درخواستت رو عملی کنم!!!
بهم گفتی متنی رو که روز فوت برادرت نوشته بودم تا دلم سبک بشه؛برات اینجا بنویسم!!!
منم این کارو میکنم.اما چون خیلی طولانیه اونو توی چند پست میذارم.

از پست بعدی می تونی اونو بخونی.

با تمام این کارا که کردی هنوز دوستت دارم.

تا بعد در پناه حق.

 

                                           دوستت دارم،دوستت دارم،دوستت دارم تا همیشه

 

                                                                              خانم مرغی تو

 

 

اگه از من تو بپرسی

       رنگه عاشقی چه رنگه

             من میگم رنگش سیاهه

                      اما باز واسم قشنگه

 

                                                 تو همونی که میگفتی

                                                      همیشه پیشم می مونی

                                                                 چرا قلبمو شکستی؟

                                                                        چرا از من گریزونی؟؟

 

                         باور نداره قلبم،وقته وداع رسیده

                       انگار که غم آتشی بر پیکرم کشیده 

                                    بر پیکرم کشیده

 

دونه دونه رویه ناودون

       قطره هایه سرد بارون

              بی تو اما یه کویرم

                   تو نباشی من میمیرم

                                               قطره قطره،چکه چکه

                                                        اشکه آسمون میباره

                                                                گله دارم از خداوند

                                                                         اگه باز تورو نیاره

                       گله دارم از خداوند،اگه باز تورو نیاره

 

دونه دونه؛قطره قطره

       چکه چکه؛ذره ذره

                                                          دونه دونه؛قطره قطره

                                                                   چکه چکه؛ذره ذره

تویه خوابم نمیدیدم

    که یه روز از تو جداشم

         چرا قسمته من این بود

                    که گرفتاره تو باشم؟

                                                  

                                                  نمی دونی که جداییت

                                                         واسه من معنیه درده

                                                             خونه بی تو مثله زندون

                                                                   خونه بی تو سرده سرده 

 

                         باور نداره قلبم،وقته وداع رسیده

                       انگار که غم آتشی بر پیکرم کشیده 

                                    بر پیکرم کشیده

 

دونه دونه رویه ناودون

       قطره هایه سرد بارون

              بی تو اما یه کویرم

                   تو نباشی من میمیرم

                                             

 

                                                قطره قطره،چکه چکه

                                                        اشکه آسمون میباره

                                                                  گله دارم از خداوند

                                                                           اگه باز تورو نیاره

                       گله دارم از خداوند،اگه باز تورو نیاره

 

دونه دونه؛قطره قطره

       چکه چکه؛ذره ذره

                                                          دونه دونه؛قطره قطره

                                                                   چکه چکه؛ذره ذره

 

بازم سلام

داری میای!!امشب می رسی و من چقدر بی تابتم!!!!

تو این جنگ اعصابی که این چند روزه با خودم داشتم به هیچ نتیجه ی عاقلانه ای نتونستم برسم!!این 4 روز که نبودی مدام سعی داشتم که خودم رو با عقل و منطق راضی کنم؛اما دلم همه ی دلایلی رو که مغزم با بدبختی ردیف می کرد رو  نغز میکرد. آخرش هم نتونستم راضی بشم!!!!

 تمام طول این چند روز رو توی ذهنم با خودم وتو  جنگیدم و شب ها پی در پی از این پهلو به اون پهلو شدم بدون اینکه به نتیجه ای درست رسیده باشم!!!!

آره؛باید اعتراف کنم که دلم هنوز به جدایی از تو اون هم برای همیشه رضایت نمیده؛ اما عقلم فرمانی سوای قلبم صادر میکنه!!!!

پس تو توی ذهن و قلبم برای همیشه جاودان و موندگار باش و برام یه خاطره و تجربه ی عزیز و دوست داشتنی باقی بمون.فقط همین!!!

میدونی دیگه با تمام علاقه ای که نسبت به تو دارم،کم کمدارم مطمئن میشم که داشتنت غیرممکن و محاله.دیگه حالا باور دارم که گذشته ها هیچ وقت برنمی گرده!!!!

یا بار دیگه هم گفتم: (( نه من دیگه اون آدم سابق میشم؛نه تو و نه رابطمون))!!

مخصوصا" الان که قضیه ی سارا در مورد تو خیلی جدی تر از قبل داره مطرح میشه!!!

هر بار توی این چند روزه صحبت از تو و سارا میشه من با هزار بدبختی سعی میکنم حفظ ظاهر کنم و وقتی چشمم به تو می افته میبینم که تو هم قرمز شدی.حالا نمی دونم از عصبانیت؛یا عذاب وجدان یا نه از لذتی که میبری!!!!!!

می دونم بعد از تو نمی تونم به راحتی با کس دیگه باشم اما چاره ای نیست!!!

فقط می خوام بدونی که من این کارو بیشتر از اینکه به خاطر خودم کرده باشم به خاطر تو کردم!!!

دارم سعیم رو میکنم تا از امشب که میرسی تورو مطمئن کنم که ما دیگه متعلق بهم نیستیم و کمکت کنم تا با خیال راحت بتونی منو فراموش کنی و بری دنبال زندگیت.

گفتن این حرفا اصلا" برام راحت نیست اما چاره ای ندارم. حالا دیگه می دونم که تو هم زیاد با سارا مخالف نیستی؛اما نمی دونم چرا پیشنهادشون رو قبول نمیکنی؟؟؟!!

شاید می خوای به خودتو من ثابت کنی اونقدرهاهم مثل بقیه پسرا بی وفا نیستی و اینقدر راحت قید منو نمیزنی!!!

نمیدونم چی باید بگم!!فکر ازدواجت هم برای نابودیه من کافیه!!!چه برسه به ..........

باید برم؛

شاید این یکی از آخرین پستهایی باشه که اینجا برات می نویسم.

چون دیگه در نبودت لزومی نداره؛نوشتنه من وقتی توداری ازدواج میکنی دیوونگیه محضه.

نمی دونم باید برات آرزوی خوشبختی کنم یا نه!!

یعنی در واقع مغزم اصلا" کار نمیکنه تا من بدونم عکس العمل درست در قبال ازدواج تو چیه؟؟؟!!!!

فقط یه خواهش؛

اگه راه حلی بلدی که میشه آدم عشقش رو فراموش کنه به منم یاد بده!!!!
شاید این دله منم یکم بی تو آروم بگیره.

                     

 

                                           دوستت دارم،دوستت دارم،دوستت دارم تا همیشه 

      

                                                                               خانم مرغی تو

 

 

حالا دیگه تورو داشتن خیاله

       دل اسیره آرزوهای محاله

           غبار پشت شیشه میگه رفتی

                      ولی دلم هنوز باور نداره

                 

                                   حالا راه تو دوره،دله من چه صبوره

                           کاش که بودی و میدیدی زندگیم چه سوت و کوره

                          

                                  آسمون از غمه دوریت

                                        حالا روز و شب میباره

                                                دیگه تو ذهنه خیابون

                                                  منوتنهاجامذاره                                                                                           

                                                          خاطره مثل یه پیچک

                                                                میپیچه رو تن خستم

                                                                     دیگه حرفی که ندارم

                                                                           دل به خلوت تو بستم

 

 

 

 

 

 

میشه دلای مهربون برام دعا کنن؟؟؟؟       

سلام بچه ها.مرسی از اینکه تو این مدت به منو این وبلاگ ناچیزم سر زدیدو منو

  مورد لطفتون قرار دادین.غرض از اینکه اینجا دارم با شما حرف میزنم اینه که می خواستم بگم شما که این همه وقت منو مورد لطف قرار دادین؛یه باره دیگه هم لطف کنین و برام دعا کنین.چون من این روزا تویه بحران خیلی بدی دارم دست و پا میزنم.

برام دعا کنین این روزای بد بگذره و این دله بی تابه منم یکم آروم بگیره.بازم مرسی از حضور گرمتون.دوستتون دارم.

 

 

سلام عزیزکم!!

عیدت مبارک.امیدوارم سال خوبی داشته باشی.بدور از تجربه های تلخی که توی سال گذشته با وجود من پشت سر گذاشتی.از بابت هدیت هم بی نهایت ممنون.

بازم دیدمت!!باز در کنارهمیم!!!اونقدر نزدیک که از فکرش هم دلم بدجور تو سینم شروع به تپیدن میکنه.

بازم اومدی رشت وبازبرنامت جوری تنظیم شده که بیای خونه ی ما؛اینبار با خانوادت.

خیلی سخته؛

واقعا" مهار قلبم که دیوانه وار جسمم رو به سوی تو هدایت میکنه سخته.کنترلش برای اینکه حریم به وجود آمده ی بینمون رو دوباره نشکنه خیلی سخت شده برام!!!

یاز اینجایی و باز من با تمام تلاشم برای فرار از تنها موندن با تو،بارها و بارها با هم تنها میشیم.خوشحالم که قبلا" امتحانت رو بهم پس دادی وگرنه معلوم نبود برای انتقام گرفتن از من به چه کاری ممکنه دست بزنی!!!!

وجود آرزو با عسل کوچیک و ناتوانش هم دلیل دیگه ای برای هم صحبتیه مداوم ماست.

2روز پیش برخلاف میلم مجبور شدم عسل رو با تو به دکتر ببرم.آرزو نمی تونست مارو همراهی کنه و تو نمی دونم با برنامه ی قبلی یا نه،برخلاف میلت پیشنهاد بردن مارو به دکتر دادی و از اونجایی که به اقتضای شغلت ما می تونستیم بی نوبت داخل بشیم از طرف همه مورد استقبال قرار گرفت!!!

رفتن و برگشتنمون شاید یک ساعت هم نشد، اما برای من یک عمر طول کشید.

مخصوصا" زیر نگاههای تو که نمی دونم چه حرفی توش بود؛خیلی معذب بودم.

وقتی داشتم با عشق به عسل شیر میدادم و تو همونجور خیره به من و اون نگاه میکردی باز غرق رویاهام شدم و لذتی شیرین زیر پوستم دوید که قابل بیان نیست.با صدای تو به خودم اومدم و تازه فهمیدم که افکار ما چقدر در یک لحظه می تونه شبیه همدیگه باشه!!!!

بهم گفتی: یعنی واقعا" دلت نمی خواست این بچه ی ما باشه؟؟؟!!!

نمی تونم بگم از سوالت چه حالی بهم دست داد!!!چشمام از اشک پر شدو سرم رو به سمت پنجره برگردوندم تا تو اشکامو که بی امان روی گونه هام می غلتیدن رو نبینی و گفتم :نه!!!

و تو از صدای لرزانم پی به بغض شکستم بردی و نمی دونم اینبار به خاطر مردم که نگامون میکردن یا نه(به گفته ی همیشگیت) به خاطر اینکه طاقته دیدن اشکهای منو نداشتی سرم داد زدی: خیله خوب نمی خواد گریه کنی،هرجور تو بخوای؛

وسکوت کردی!!!

با دادی که زدی بغضم شدیدتر شد و به هق هق افتادم و توبرای اولین بار برای آروم کردنم هیچ تلاشی نکردی.فقط یه گوشه پارک کردی و از ماشین پیاده شدی و آروم ازمون فاصله گرفتی. من با دیدن عکس العملت در برابر گریه ام بی قرارتر شدم. نمی دونم چرا؛اما باز انتظار داشتم مثل گذشته نازم رو بخری و اونقدر دلداریم بدی تا آروم شم!!!خیلی پر رو و پرتوقعم نه؟؟؟ با کارایی که من کردم این حق توست که حتی تو صورتم نگاه هم نکنی و همینکه منو مخاطب قرار میدی من باید از خدا ممنون هم باشم!!! مگه نه؟؟؟؟

وقتی برگشتی من هنوز کامل آروم نشده بودم،اما دیگه تا خونه حتی یک کلمه هم بینمون حرفی زده نشد و این سکوت لعنتی با تمام عذابی که داشت باعث شد گریه ام بند بیاد.

تو خیابون الکی دور خودت می چرخیدی و سعی داشتی از دورترین راه ممکن به خونه برسی. می فهمیدم اینکار رو میکنی تا من قبل از رسیدن به خونه کاملا" آروم شده باشم و قرمزی و پف چشمام از بین رفته باشه و یک دنیا ازت ممنون بودم که هیچ چیز رو به روم نمیاری.

خوشحال بودم که بحث رو ادامه نمیدی چون شاید اگه همینجور ادامه میدادیم من

طاقتم تموم میشد و همه چیز رو از نو شروع می کردیم!!!!

دوستت دارم،خیلی؛خیلی بیشتر از سابق!! حالا قدرت رو بیشتر می دونم و میفهمم هر حرکت تو یه دنیا برام ارزش داره!!!اما نمی خوام باز همه چیز رو خراب کنم و تورو به دردسر بندازم!!!!!

تصمیم ناگهانیت برای رفتن به رامسر به مدت 3 روز به من فهموند که تو هم مثل من داری فرار میکنی تا تحمل این 13روز برات راحت تر بشه!!!

2روز دیگه برمی گردی و من می خوام تمام توانم رو برای رویارویی با تو به کار ببندم و اونقدر جدی باشم که تورو از نبودم مطمئن کنم!!!!

چون مادرت حرفهایی از .......... تو میزنه و من حالا می دونم که تو مخالفه این قضیه نیستی و فقط به خاطر gf  سابقته که هنوز این پیشنهاد رو قبول نمیکنی!!!!!!!!

میبینی؛ حتی از نوشتن کلمه ی ازدواج در مورد تو عاجزم!!!!!

الآن با بچه ها رفتی رامسر و من فرصت کافی دارم تا به دور از تو، به تو و اتفاقات این چند روزه خوب فکر کنم.اما بی تو مغزم هم ازم فرمان نمی پذیرد و یک لحظه خیالت مجال رهایی رو به من نمیده!!!!

مگه میشه تو نباشی و من بتونم به تو فکر کنم؟؟!!!

مگه میشه تو نباشی و من آروم و قرار داشته باشم؟؟!!

مگه میشه بدون تو به آینده و به فرداها فکر کرد؟؟!!

مگه میشه بی تو به داشتن بچه و آرزوی مادر شدن پناه برد؟؟!!

مگه میشه……..؟؟!!!

باید برم؛بازم میام!!!!

تا بعد در پناه حق

 

                                          دوستت دارم،دوستت دارم،دوستت دارم تا همیشه

      

                                                                              خانم مرغی تو

 

 

 

مگه میشه

    گلای سرخ

         بدون عشق

            شکفته شن؟؟

                               قاصدکا

                                 بدون شوق

                                      تو رقص باد

                                          آشفته شن؟؟

                                                                   مگه میشه؟؟؟؟

مگه میشه

     حتی یه بار

       بی عشق تو

             نفس کشید؟؟

                               چشماروباز

                                      به شوق تو

                                            وا کرد اما

                                                تورو ندید؟؟

                                                                   مگه میشه؟؟؟؟

 

 

                    مگه میشه تو نباشی و من از عشق بخونم

                      مگه میشه بی قرار به انتظارت بمو نم؟؟

                         دست تو دوباره فردا قاصده نوازشه

                        از کجا بدونم اما شبه من فردا بشه؟؟

مگه میشه؟؟مگه میشه؟؟؟                               مگه میشه؟؟مگه میشه؟؟؟

 

وقتی میای قاصدکها مژده میدن که اومد

            عطر خوشه گلهای سرخ می پیچه باز

                                   

                                             بذار که مست از نگاهت بشم تا باز بخونم

                                                                  برای من ترانه ی عشقو بساز     

                    مگه میشه تو نباشی و من از عشق بخونم

                      مگه میشه بی قرار به انتظارت بمو نم؟؟

                         دست تو دوباره فردا قاصده نوازشه

                        از کجا بدونم اما شبه من فردا بشه؟؟

 

         

                                                                      

         

يا مقلّب القلوب والابصار

                    يا مدبّرالّليل والنهار

                                    يا محوّل الحول و الاحوال

                                                  حوّل حالنا الی احسن الحال

سلام

دو ساعت از عید گذشته؛دلم خیلی گرفته.امسال عید مثل سالهای پیش برام دلنشین و دوست داشتنی نیست.این اولین عیدیه که ما با هم بهم زدیم.درسته 2سالی رو که کانادا بودی پیشم نبودی، اما به هرحال با هم بودیم.اما امسال.......

 

سر سفره ی هفت سین فقط به تو فکر کردم.برات آرزوی موفقیت کردم؛از ته دل از خدا خواستم تا کاری کنه که بتونی منو ببخشی؛ازش خواستم کسی رو سر راهت قرار بده که لیاقت عشق پاک و بی آلایشت رو داشته باشه و کارای منو تکرار نکنه؛ دعا کردم همیشه سالم باشی و از هر گزندی محفوظ بمونی؛دعا کردم که دلت دیگه هیچوقت شکسته نشه و نگیره!!!دعا کردم......

اما برای خودم فقط یه دعا کردم: خدایا به من صبرو تحمل دوری از او را عطا کن و بر من ببخش گناه شکستن دله کسی روکه عزیزتزینم بود!!!

خیلی دلتنگتم!!!جوریه که انگار توی خونه ی خودم،پیش خونوادم هم غریبم!!! آره؛من بی تو با خودم هم غریبم!!!

صورتم از اشکام خیسه؛ اما حتی این اشکهام هم با تمام داغی نمی تونن یکم از غم دلم رو بردارن و منو کمی آرومم کنن!!!!

نمی دونم تو الآن چه حالی داری!!خوشحال و سرخوشی یامثل من بی تاب ودلتنگ!!

اما هرجوری که هستی( که امیدوارم تو حالت اول باشی) ازت می خوام برام دعا کنی. فقط همین.این می تونه بهترین عیدی برای دله شکسته ی من باشه!!!

امیدم!!!!

درد دوریت خیلی سخت و سنگینه!!!تو این 5ماه که نبودی من به اندازه ی 5 سال شکستم؛من بی تو شکستم!!!

 

یادته؟؟؟

هرسال اولین کسی که به من زنگ میزد یا sms  میداد تو بودی؟؟؟و بعد از تو دوستام زنگ میزدن و من همیشه میگفتم( دستت چقدر برام سبکه)؟؟امسال هیچ کدوم برام نه زنگ زدن،نه sms دادن!!!انگار اونها هم بی تو با من غریبی میکنن!!!!

 

نمی تونم دیگه بنویسم؛

بغضم خیلی سنگینه، نمی خوام صدای هق هقم که الآن هنوز خفه است توی فضا پخش بشه!!!

باید برم؛زودی بازم میام.

بهم قول بده توی سال جدید( 1385) قلبم رو از زندان عشقت آزاد کنی!!!!!!

 

                      

                                           دوستت دارم،دوستت دارم،دوستت دارم تا همیشه

 

                                                                           خانم مرغی تو

 

میمیرم برات

        نمی دونستی میمیرم بی تو،بدون چشات

                  رفتی از برم

                                 تو نمی دونستی که دلم بسته به ساز صدات

                                                   آرزومه که می دونستی که من میمیرم برات

                                    میمیرم برات

 

عاشقم هنوز؛

                 نمی خواستی که بمونی و بسوزی به ساز دلم

                      گفتی من میرم

                                      تو می خواستی بری تا فرداها، یار خوشگلم

                                                         برو راهی نیست تا فردا یار خوشگلم

                                      آره خوشگلم

سفرت بخیر؛

               اگه میری از اینجا تک وتنها تو یه شهر دور